Yaşar Okumuş
@Mr_Musavir
Hüzünlü değilim, mizacım böyle.
“Zira insanların gözü, hakikati görmekte arpacık soğanı kıymeti ve nisbetindedir.”
“Acaba ben ‘var’ mıyım?” dedim.
Kahkahayı bastı: “Rakı yetiştirin raci çıldırmak üzere!”
Marka giyinenler!
Kandiller yandı mı ellerine tesbihlerini alırlar, dinlememek ve hiç bir şey anlamamak şartıyla camiye doluşarak Kur’ân ve vaaz dinlerle; ikindi vakti kalkarak oruç bile tutarlardı. Oruç tuttuğu halde namaz kılmaya lüzum görmeyenleri de vardı. Uzun bir namaz olan teravihe bunların hiçbiri yanaşmazdı. Ramazan bitince bunların din duyguları da veda eder giderdi.
Mevsimlik elbise giymeye benzeyen bu tarz dindarlığa ben hep şaşırdım.
Avaramu!
Bir sohbetten kalkar, sonraki sohbete kadar, içimden sessizce o şarkıyı mırıldanırım: Avaramu...
“Hikaye” dedim, “gel senle anlaşalım. Sen yarım kal, adını da Yarım Kalan Hikaye koyalım.”
“Sen zaten neyi tamam ettin ki” dedi bana.
“Aslında tam diye bir şey yoktur” dedim, “her tam, bir üst yarımın alt başlığıdır. Yani yarım da bir bütündür.”