Mr. Uğur

Mr. Uğur
@Mr_ugur
2 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
"Sensin, kalbim değildir, böyle göğsüme vuran, Sensin 'Ülkü' adıyla beynimde dimdik duran. Sensin çeyrek asırlık günlerimi dolduran; Seni çıkarsam, ömrüm başlamadamadan bitiyor."
Sayfa 118 - Yapı Kredi Yayınları, Sabahattin Ali·Kitabı okudu
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
LULU: Bir gün insanlar tüm bunların ne için oldugunu anlayacak.Tüm bu acının. Başka sır kalmayacak. Ama o zamana kadar yaşamak zorundayız.Çalışmak zorundayız. Yapabilecegimiz tek şey bu.Yarın kendi başıma gidiyorum ögretmenlik yapacagım ve hayatımı bana ihtiyacı olan insanlara adayacağım. Sonra kış gelecek ve her yerde kar olacak. Ama ben çalışıyor olacağım HEPSİ BU
Kadına Şiddet -I-
I. Gece yine geç vakitte indi şehrin omuzlarına, Bir yerlerde, rutubet kokan bir apartmana bir karanlık gölge yaklaşıyordu. Ağır ve sarhoş adımlarla içeri girdi. Bir adam değil, Kendi ezikliğini yumruk yapmış bir öfkeydi o. Adımlarında korkunun kokusu, soluğunda öfkenin zehri saklıydı. Kadın ayak seslerinden tanıyordu yaklaşan felaketi. Asansör yine bozuktu, Öfke merdivenleri ağır ağır çıkıyordu. Bu karanlık gölge yalnızca bir evi değil, bir kadının tüm ömrünü çökertmeye geliyordu. (Bazı kadınlar Kocalarının ruh halini Anahtarın kilide giriş şeklinden anlardı.) Anahtarın kilitte dönerken çıkardığı o metalik, o soğuk ses, İçeride, kalbi göğüs kafesine sığmayan bir kadının infaz saatini duyuruyordu. Kadın korkuyu sesizce sofraya koyuyordu. Kalbi sanki kaburgalarını kırıp kaçmak istercesine çarpmaya başlamıştı. Kadın, sessizce kapıya doğru yürüdü. (Çünkü bazı kadınlar Kendi evlerinde misafir gibi yürümeyi öğrenmişti zamanla.) Kapı açıldı. Adamın yüzünde, bütün gün biriktirilmiş karanlık, hıncını çıkarma duygusu.
Şiir