Lord Henry bir an düşündü. “Hiç hatırlıyor musunuz, gençliğinizin ilk yıllarında işlediğiniz büyük bir hata var mı, Düşes?” diye sordu masanın karşı tarafından ona bakarak.
“Korkarım ki, pek çok var,” dedi Düşes.
“O zaman o hataları tekrar işleyin,” dedi Lord Henry ciddi bir tavırla. “İnsanın gençliğini geri alması için, eski çılgınlıklarını tekrarlaması yeterlidir.”
Fiiliyatımızın kaynağı, kendimizi zamanın merkezi, nedeni ve sonucu zannetmeye bilinçsizce meyilli olmamızdadır. Reflekslerimiz ve gururumuz, teşkil ettiğimiz et ve bilinç parçasını bir gezegene dönüştürür. Eğer dünyadaki konumumuzu doğru olarak anlayabilseydik, eğer kıyaslamak, yaşamaktan ayrılmaz olsaydı, mevcudiyetimizin ufaklığının açığa çıkması bizi ezerdi. Ama yaşamak, kendi boyutlarına karşı körleşmektir...