Bu duyguyu tanımlamak güçtü. Sevgiyle nefret arası bir şey, belki de her ikisiydi. Ama herhalde en doğrusu, insanoğlunun o güne kadar hissettiği bütün duyguların bir karışımı, bir çamuruydu.
"İlk yapmamız gereken şey, kendimizi asla yargılamamak. Bugüne kadar yapmış olduğum her şey, anlamam için gerekliydi. Değişimi ve evrilmeyi kabul etmek, aynı zamanda geçmişimizi anlayışla kabullenmektir. Eski savaşlarımız bizim için çok önemli birer antrenmandı. Bu beni bugün olduğum kişiye dönüştürdü; bugün artık gücünün ve zayıflıklarının farkında, yepyeni amaçları olan biriyim. Kendimi kurban ilan etmemin veya geçmişten pişman olmamın hiçbir faydası yok. Geçmişte o zamanki amaçlarımıza uygun olarak yaşadık, hepsi bu."
Bana uymayan duygularla kaybedecek vaktim yok. Gururunun esiri olmuş biriyle konuşmak zor geliyor. Çünkü gururuna esir olan kişi her durumda haklı çıkmaya çalışacaktır, özellikle de haksız olduğu durumlarda. Afedersin ama konuşmak için başka birini seçsen iyi olur.