Tüm yaşamı, dünyadan tamamen tecrit edilmiş bir şekilde orada geçmişti. Otuz yılı aşkın bir süre düşmanı beklemek için kendini her türlü zevkten mahrum kılmış, şimdiyse, tam düşman gelirken kovulmuştu. Arkadaşları şehirde rahat ve mutlu bir yaşam sürmüş olan o arkadaşları, şimdi küçümseyen ve tepeden bakan gülücüklerle yukarıya, zaferin meyvelerini toplamaya gidiyorlardı.. kitabın özeti tam olarak buydu.. heyecanlı bekleyişin sonu hazin bir şekilde düşmanı beklerken bulunduğu kaleden uzaklaştırılmasıyla son buldu ve bütün umutlarıyla son bulmuştu .
Birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamda ki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.