Düşünmüyorsun, düşüyorsun. Düşündüğünü zannediyorsun, ama sadece yoklukta biraz daha irtifa kaybediyorsun. Çıkabilmek için sözüm ona düşündükçe, her gün biraz daha nefessiz, boğuluyorsun. Sen düşünmüyorsun. Düşünmek, var olabilmek ile olur ancak. Sen var mısın?
En kötüsü de akıl namusunu koruyan hiçbir gücün kalmaması. Ağır bir yalan suçuna batmamış tek bir siyasi tepki göremiyoruz. Arkanızı dayayacağınız bir çevre veya grup kalmadı.
Aydın olarak bir yanımız gerçeğe ulaşmak ve ulaştığımız gerçeği hemen topluma yansıtmak istiyor. Ama öte yanımız bunun tehlikeli bir şey olduğunu görüyor. Aristo, Planton’dan, Mevlana’ya dek bir çok zekâ, her gerçeğin herkese söylenmeyeceğini, her zaman ve sürekli söylenmeyeceğini söylüyor.