Ve insanlar,
ah, benim insanlarım,
yalanla besliyorlar sizi, halbuki açsınız, etle, ekmekle beslenmeğe muhtaçsınız.
Ve beyaz bir sofrada bir kere bile yemek yemeden
doyasıya,
göçüp gidersiniz bu her dalı yemiş dolu dünyadan.
İnsanlar, ah, benim insanlarım,
hele Asyadakiler, Afrikadakiler,
Yakın Doğu, Orta Doğu, Pasifik Adaları
ve benim memleketlilerim,
Nazım Hikmet Ran
Ne fırtınalar koptu,
benim hayat dallarımdan
hiç birinde vazgeçmedim
umutlarımdan
içimde kıyametler kopsa da
ben baharıyım yarınlarımın,
çiçek açarım her kışın ardından. Nazım Hikmet Ran