merve

merve
Kendine gel! Sen üzüntüye, kahra layık ve müstahak değilsin. Yaşaman, asıl senin yaşaman lazım. Hiçkimse, yaşamayı senin kadar hak edemez. Anladın mı? Sen, öyle birisin işte. Bunu belle, buna inan. Sendeki altın yürek, altın da laf mı, o canım yürek, kimselerde yoktur. Seni güzel eden, dost eden, dayanılmaz eden yine sensin. Bunu da öğren. Ve hiçbir kahraman, hiçbir aziz, hiçbir hergele sana azap veremez! Azabı, sen kendin icat ediyorsun.
Sayfa 19·Kitabı okudu