Her biri kendi acısını yaşayan onca insanı gördükçe içimde yeni bir ışık belirmeye başladı. Oldukça şaşkındım, dünyada bu kadar çok acı olabileceğini hayal etmemiştim. Kendi daracık kabuğuma kapanmış bir salyangoz gibiydim ve dışarıda uzanan büyük, kalabalık dünyayı ancak şimdi görmeye başlıyordum. Tüm bu insanlar sadece acı çekmekle kalmıyordu, bu durum beni şaşkınlıklar içinde bıraksa da onların engelleri aslında benimkinden daha kötüydü! O zamana kadar bunun mümkün olabileceğini düşünmemiştim. Sanki bugüne kadar körmüşüm de ancak şimdi gözlerim gerçekten görmeye ve yükleri benimkilerle kıyaslanamayacak kadar büyük diğer insanların durumunu kalbimin en derin noktasında hissetmeye başlamıştım..
İyileşmek demek, yaşadığın şeylerin etkisinden tamamen kurtulmak değildir. Hayat psikolojiden büyük… Yaşadığımız her şeyin bizim üzerimizde bir etkisi kalır. Bunu bir ameliyat izi gibi düşünebilirsin. Önemli olan o izden kurtulmak değil, izin sana verdiği acıyı hafifletmektir.