“Yegâne amacı başkalarını insan değilmiş gibi göstermek,canavarlaştırmak olan bir söyleme sesimizi ödünç verdiğimizi kavramaya başlamıştım. Ne de olsa o söylemi beslemek çok daha kolaydı,ne de olsa eldeki gücü korumak,insanın gözüne daima izlenmesi gereken yolmuş gibi görünürdü.”
“Ayağa kalktım,banyo kapısını sessizce kilitledim,aynadaki bileğini tutan kıza baktım. Bakışları donuktu,yanaklarından damlalar süzülüyordu.Nefret ettim ondan zayıf olduğu için,kırılacak bir kalbi olduğu için. Shawn’un ya da herhangi birinin onu böyle incitebilmesi,affedilir şey değildi.”
“Başkalarını sevmenin en üst derecesiydi bu özveri:Kendini silmek,elindeki her şeyi verip yine de az bulmak,hazırladığımız ama paylaşmadığımız bir mutluluğa sevinecek kadar sevmek.”
Ah Pouline...