Meryem
@Mrymssmn
Bizim yaylada da var bu: Cıngıldirik1000Kitap
Bugün kalenin harabelerini ziyaret edenler, Hasan'ın yaşadığı büyük odadaki "mucizevi havuz'u hâlâ hayranlıkla seyrederler. Bu havuz, suyu boşaltıldıkça kendiliğinden dolar ve ustalığın şahikası olarak dolan su asla dışarı taşmaz.
Bir MeselTarih
Semerkant Yazması'ndan alınmış bir mesel: "Üç arkadaş İran'ın yüksek yaylalarında gezintiye çıkmış. Karşılarına bir pars çıkmış, dünyanın en yırtıcı yaratığıymış.
Pars üç adami uzun uzun süzmüş, sonra üzerlerine doğru koşmaya başlamış.
Birincisi, en yaşlı, en zengin, en güçlüleriymiş. Haykırmış: 'Ben buraların hâkimiyim, bana ait olan bu toprakları bir hayvanın mahvetmesine asla izin vermem. Yanındaki iki av köpeğini parsın üzerine salmış. Köpekler parsı ısırmayı başarmışlar gerçi, ama bu yaptıkları yırtıcı hayvanı iyice azdırmış, köpekleri öldürdükten sonra efendilerinin üzerine atlamış ve karnını deşmiş.
Nizamülmülk'ün payına bu düşmüş.
İkincisi şöyle demiş kendi kendine: 'Ben bir ilim adamıyım, herkes bana saygı duyup itibar ediyor, niye kaderimi köpeklerle parsın arasındaki kavganın sonucuna bağlayım?' Dövüşün sonunu beklemeden sırtını dönüp kaçmış. O zamandan beri yırtıcı hayvanın kendi izinde olduğunu düşünüyor ve mağaradan mağaraya, kulübeden kulübeye dolanıp duruyormuş.
Ömer Hayyam'ın payına bu düşmüş.
Üçüncüsü bir inanç adamıymış. Ellerini açıp, hâkim bakışlarını üzerine dikip, güzel sözler söyleyerek parsa doğru ilerlemiş. 'Bu topraklara hoş geldin' demiş. Arkadaşlarım benden daha zengindi, onları soydun, benden daha gururluydular, onları alçalttın.! Hayvan büyülenmiş, uysallaşmış bir halde dinliyormuş. Adam onun üzerinde egemenliğini kur muş, onu evcilleştirmeyi başarmış. O zamandan beri hiçbir pars adama yaklaşmaya cesaret edememiş, insanlar da ondan uzak durmuşlar."
Yazma, anlattığı kıssadan şu hisseyi çıkarır: "Kargaşa devri gelip çatınca kimse onun seyrini durduramaz, kimse ondan kaçamaz, ama bazıları onu kullanmayı becerir. Bu dünyanın yırtıcılığını, şiddetini Hasan Sabbah'dan daha iyi evcilleştirecek birisi çıkmadı. Alamut'ta çekildiği inde
Sonuna kadar okuyunTarih
İnfazın yapılacağı yere doğru yolda giderlerken Melikşah "atası"na sordu:
- Sence daha ne kadar yaşarsın?
Cevap verirken Nizam'ın kılı bile kıpırdamadı:
- Uzun, çok uzun süre. Sultan ne diyeceğini şaşırdı:
- Haydi bana karşı kibirli davranıyorsun diyelim, ama Allah'a karşı bu kibir de ne oluyor? Ağzından böyle laflar çıkacağına, Allah ne derse o olur, herkesin vadesini o bilir, desene!
-Öyle dedim, çünkü geçen gece bir rüya gördüm. Peygamber efendimiz, Allah'ın selamı üzerine olsun, bana göründü, ona ne zaman öleceğimi sordum ve içimi rahatlatan bir cevap aldım.
Melikşah sabırsızlandı:
- Neymiş o cevap?
Resullullah bana şöyle dedi: "Sen İslam'ın temel direklerinden birisin, etrafına hep iyilik yapıyorsun, varlığın müminler için çok değerli, bu yüzden sana, ne zaman öleceğine karar verme ayrıcalığını tanıyorum." Ben de şu cevabı verdim: “Allah korusun, hangi insan böyle bir günü seçebilir ki? İnsan hep biraz daha yaşamak ister ve mümkün olan en uzak tarihi seçsem bile sürekli olarak o günün giderek yaklaştığı saplantısı ile yaşarım ve ister bir ay ister yüz yıl sonra olsun, o günün arifesinde, korkudan tir tir titrerim. Ben tarih seçmek istemiyorum. İstediğim tek lütuf, sevgili Peygamberim, efendim Sultan Melikşah'dan daha fazla yaşamamaktır. Elimde büyüdü, bana 'ata' dediğini işittim, bu yüzden onun ölümünü görmek gibi bir utanca ve ıstıraba katlanmak istemem." "Dileğin olacak" dedi Resulullah, "Sultan'dan kırk gün önce öleceksin.
Melikşah'ın beti benzi atmıştı, tir tir titriyordu, neredeyse kendini ele verecekti. Nizam gülümsedi:
- Görüyorsun hiç de kibirli değilim, uzun süre yaşayacağıma eminim dediysem bir sebebi var.