Kalbimde sen varken her şeye katlanabilirim; bir ara sensiz günlerimin korkunç geçtiğini yazdımsa da doğru değildi, korkunç ağırdı bu günler, o kadar; tekne ağırdı, iyice gömülmüştü suya, öyleyken senin kabarmış dalgalarında yüzmekten geri kalmıyordu. Yalnızca bir tek şey var ki, Milena, sen kesin olarak bana el uzatmadın mı katlanmam olanaksız.
Aslında yapılması gereken, yüzünüzü ellerimin arasına alıp ısrarla gözlerinizin içine bakmak; böyle davranmalısınız ki, karşınızdakinin gözlerinin içinde kendinizi görüp tanıyabilesiniz ve ondan sonra mektupta yazılanları artık aklınızdan bile geçirmeyesiniz.