Pencereden gölgeler üzerime üzerime gelirdi. Elimden sadece yorganın içine saklanmak gelirdi. Yine aynı yerdeyim yorganın içinde gölgeler üzerime üzerime geliyor. Kaçacak başka yer yok.
Gündüz gölgesinde oynadığım çam ağacı akşam kabusum olurdu. Şimdi de gündüz oturup konuştuğum yanında huzur bulduğum kişiler akşam olunca gölgesinden korktuklarım oluyor. Tek fark artık eskisi kadar nefesimi tutamıyorum yorgan altında.
Aile bazen birlikte dakikalarca yeri izlemektir. Bilen bilir göğü izleyen aileler çok şanslıdır. Çok bilenler de aile bağının olmasının bile nimet olduğunu düşünür.