Aysun Musayeva
@MsyvA
O hâlde Sokrates'in günah tanımında ne eksiktir? İstenç, meydan okuma. Eski Yunanistan'ın düşünsel dünyası, birinin bilgisiyle doğru olanı seçerken haksızlık yapabildiğini anlamayacak denli fazla mutluydu, fazla saftı, fazla estetikti, fazla ironikti, fazla alaycıydı, fazla günahkârdı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnamla inamsızlığın mübarizəsi vicdanlı adam üçün bəzən elə bir əzaba çevrilir ki, özünü asmaq bundan yaxşıdır.
İnanamamayı yüceltemem. İnsan aklı için bu saf bir olanaksızlıktır! Çünkü buna inanılması gerekir.
O inanırdı ki, cəhənnəm var və günahkarlar öləndən sonra oraya düşürlər.
