Mutalip Aydın
@MtlpAydn
Yük kristal, eşek topal, yol uzun ve yokuş, mevsim kış.
201 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
''Ahmet Şerif İzgören'in Avucunuzdaki Kelebek adlı videosunu mutlaka izleyin.'' Ahmet Şerif İzgören'in adını işte ilk kez bu şekilde lise yıllarımda adını hatırlayamadığım bir hocamdan duymuştum. Her izlediğimde hatırlayamadığım hocama teşekkür ederim.
Bu kitabı okurken kendinize dışardan bakıp neyi doğru neyi yanlış yaptığınızla ilgili öz eleştiri yapabilme şansını bulursunuz. Kitapta ayrıca yüzünüzde tebessüm oluşturacak, ders çıkaracağınız çok güzel hikayeler mevcut.
Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir HayvandırAhmet Şerif İzgören · Elma Yayınevi · 202428,2bin okunma
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
''Herkes doktor olamaz ki, Siz bana iyisi mi. Nâzım'dan şiirler okuyun.’’
Kitabın ilk 100 sayfasında anlam bütünlüğünü yakalamakta zorluk yaşayabilir ve yoğun gelebilir lütfen sabredin. Kitabını bitirdikten sonra bir daha okumak isteyeceksiniz.
Tutunamayan biri olarak bu kitabın bende çok başka bir yeri oldu. Her bir kahramanın yaşadığımız bir duyguyu ifade edişini görmek beni çok şaşırttı. Bazen özlem, bazen belirsizlik, bazen bekleyiş.
Oğuz Atay yarattığı kahramanlardan Selim’i hayatında tutunduğu dönemin karşılığı olarak ifade ediyor. Kısa süren bu dönemden sonra ise olumsuzluklar, belirsizliklerle dolu hayatında arayış duygusuyla ifade ettiği Turgut ile; Selim’i neden kaybettiğini bulmaya çalışarak , tutunduğu zamanlara geri dönmek ve bu zamanlara olan özlemini anlatmaya çalışır.
Son olarak kitabı okuyan herkesin kitaptan çok daha farklı yorumlar çıkarabileceğinden eminim. Belki şuan yazdıklarımın tam tersini yazacak veya kitaba bu şekilde bakacak çok kişi olacaktır.
İlk defa Elif Şafak'ın bir kitabını okuyorum. Henüz kitabın yarısında iken bu incelemeyi yazmaya başladığımı belirtmek istiyorum.
Öncelikle bu kitaptan yeni şeyler öğreneceğinizi, bildiğiniz bir yazarın ismine denk geleceğinizi veya ismini ilk kez duyacağınız yazarlarla karşılaşacağınızı belirterek başlamam lazım.
Kitap hem sohbet havasında geçiyor hem de bazen durup düşünmenizi, empati kurmanızı sağlıyor.Hiç sıkılmadan bitireceğinizi düşünüyorum.
Kitapta beni üzen noktalar ise; Türkiye'yi küçük yaşlarda terk etmek zorunda kalan, sadece tatil ve eğitim amaçlı Türkiye'ye gelen yazarın, Türkiye'yi bu kadar kötülemesi; iyi hiç birşey yokmuş gibi yazması. Yazdığı şeylerin doğruluk payı çok fazla olsa bile yazarın kendi deyimi ile ''Uzaktan yazan yazar''dan öteye gidemiyor.
Bunu sadece Elif Şafak için söylemiyorum; Eğer bir şeylerin yanlış olduğunu iddia ediyorsanız o yanlışı düzeltmek için de bir şeyler yapmanız lazım. ''Ben yazdım, üstüme düşeni yaptım gerisi ülkeyi yöneten insanların ellerinde.'' deyip çekilmek samimi gelmiyor bana. Madem bu yanlışları görüyorsunuz o zaman bunları düzeltebilmek veya herkesin bu sorunları görmesini sağlamak için elinizden geleni yapmaya çalışın. Sadece kitabınızı alan insanlara değil toplumun tüm kesimlerine yanlışları göstermeniz lazım.
Kitabı şimdi bitirdim; daha önceki düşüncelerimde değişiklik olmamakla beraber; kitapta kadın hakları konusunda geniş yer vermesi beni sevindiren diğer tarafı oldu.
Yeri doldurulamayacak insan deriz ya işte İlber Ortaylı bu kişilerin en başında geliyor bence.
Kitabı okumaya başladığım ilk anda İlber Hoca'nın
sakin ses tonunu duymaya başladım. Kitapta güldüğü yerler belirtilirken, yüzündeki gülümseme gözlerimin önüne geldi.
Henüz tanışma fırsatı bulamadığım belki de hiç bulamayacağım İlber Ortaylı'nın, bilgisi ve zekası ile toplumlar hakkındaki tespitleri, hayatın hangi döneminde nelerin yapılması gerektiği, nelerden kaçınılması gerektiğini; kendi hayat tecrübesi ile anlatan sohbet tadında müthiş bir kitap.
Son olarak kitabın bazı bölümleri sıkıcı gelmesinin sebebini kendi " cahil "liğim olduğu kanaatindeyim. :)
" Doğrudan Demokrasi "den " Demarşi "ye
Yıllar önce çok zengin bir adam tarafından alınmış bir ada zaman içerisinde, adamın canı sıkıldığı için sevdiği kişileri çağırıp ev yapmaları konusunda teşvik etmesi ile adada ev sayısı 40'a ulaşır. Bu noktadan sonra ev yapılmasına izin verilmez ve herkes mutlu bir hayat sürmeye başlar.
24 numaralı ev sahibinin ölmesi sonucunda ev satılığa çıkartılır ve evi eski bir devlet " Başkan " ı alır. İnsanlar her ne kadar adaya ve şartlara alışmış olsa da " Başkan " ın geldiği günden itibaren ona karşı bakışları ve davranışları, geçmişten kopamadıklarının en büyük kanıtı olarak gözler önüne seriliyor.
Herkesin mutlu, huzurlu ve sıcak bir yaşam sürdüğü adada " Başkan "ın gelmesinden sonra bu yaşamın tam tersine dönüşmesi, üstelik bunların yaşanmasında en az Başkan kadar suçlu olan diğer ada sakinlerinin yaşanan olumsuzluklarda " Neden ? " sorusunu sorma korkuları kendi sonlarını getiriyor.
Hayvanlar, insanları sevebilir fakat insanlar, kendi mutlulukları söz konusu olduğunda veya doğru bilinen yanlışlar sonucunda hayvanlardan nefret edebilirler.
Martıları sevin.
