Hasan Ali Toptaş’ın hayranı olarak bu kitabı alır almaz okudum. Okurken Hilmi Yavuz’un “Hüzün ki en çok yakışandır bize...” dizesini içimden bir ses ara ara tekrar etti. İnsanların önce ululuk bahşedip, sonra her şeyi hiçe sayarak , açgözlülük ile saldırdığı minicik bir yüreğin, Güldiyar’ın hikâyesine tanık oluyoruz. “. Ben kötülük edenle kötülüğe maruz kalana aynı yüz ifadesiyle bakamam, her ikisine de gülümseyemem diyorum size. “,”Sen diyorsun ki, kötüler gelip bize kötülük edinceye kadar iyidirler, başımızın üstünde yerleri vardır.” Bu sözler misali kötülükler karşısında lal kesilmiş dudakların olduğu bir hikâye... Kendinizi sorgulayacağınız kitaplardan...