Emrecan Evci
@Muallimbey0
Gönül sevgiyi bulmuşsa kuru dal bile çiçek açar.
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Türk Dili Ve Edebiyatı
Edirne
Edirne
38 okur puanıOcak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kaderin PençesiDuygu ve Düşünce
Victor Hugo bu romanı yazdığında aslında yıkılmak üzere olan Notre Dame Katedrali’ni kurtarmayı amaçlıyordu ancak o sadece bir binayı değil insan ruhunun en uç noktalarını da kurtardı. Notre Dame’ın Kamburu, güzelliğin ve çirkinliğin, kutsallığın ve günahın birbirine dolandığı devasa bir trajedidir.
Kitabı okurken şunu fark ettim. Asıl canavar dış görünüşüyle korkutan Quasimodo değil ruhu hırsla ve karanlık bir tutkuyla kararmış olan Rahip Claude Frollo’dur. Hugo bize canavarlığın nerede başladığını sorgulatıyor. Esmeralda ise bu karanlık dünyada bir ışık gibi parlıyor ancak o ışık herkesin gözünü kamaştırdığı için sonunda bir yangına dönüşüyor.
Benim için bu kitabın en özgün yanı katedralin kendisinin canlı bir karakter gibi sunulmasıdır. Quasimodo için Notre Dame hem bir sığınak hem bir hapishane hem de bir annedir. Kitabın duvarlarına kazınmış o meşhur kelime "kader" romanın her sayfasında yankılanıyor. Kimse kaderinden kaçamıyor ne aşkı için ölüme giden bir çingene kızı ne kulelerin tepesinde yalnızlaşan bir kambur ne de ilmini karanlığa alet eden bir rahip.
Reklam
Yerin Altından Gelen PatlamaDuygu ve Düşünce
Zola bu eserinde mürekkebini kömür tozuna batırıp insanlığın en karanlık ve en çıplak gerçeğini kağıda dökmüş. Germinal sadece bir maden işçileri grevinin hikayesi değil midesi boş, ruhu ezilmiş bir halkın artık yeter diyerek yerin altından yeryüzüne doğru püskürmesidir.
Kitabı okurken o daracık maden galerilerinde nefesim daraldı Etienne ile birlikte adaletin o uzak ışığını aradım. Zorla sadece bir olaya tanık etmiyor sizi o sefaletin içine hapsediyor. Bir tarafta çocuklarının karnını doyurmak için onurunu çiğneten anneler diğer tarafta ise sıcak odalarında bu sefaleti bir doğa kanunu sanan burjuvala. Zola, toplumsal uçurumu bir cerrah titizliğiyle açıp önümüze koyuyor.
Benim için bu romanın en özgün yanı ismindeki o muazzam umuttur. Germinal Fransız devrim takviminde yeşerme ayıdemektir. Zola bize şunu fısıldıyor. Karanlığın en koyu olduğu yer, aslında tohumun patlamak üzere olduğu yerdir. Madencilerin o öfkeli yürüyüşü belki kanla bastırılır ama toprağın altına gömülen o tohumlar bir gün mutlaka güneşe ulaşacaktır.
Akla Karşı Kalbe İsyanDuygu ve Düşünce
Bu kitap bir adamın bir kadına duyduğu aşk yüzünden eriyip gitmesinden çok daha fazlası.Bu duyguların prangaya vurulamayacağı bir dünyanın çığlığıdır. Yazar, Werther aracılığıyla bize şunu soruyor. Toplumun kuralları mantığın sınırları ve nezaket kuralları kalbin o devasa yangınını söndürmeye yeter mi?
Werther’i okurken onun Lotte’ye olan tutkusundan ziyade doğaya, çocuklara ve saf olan her şeye duyduğu o sonsuz hayranlığa kapıldım. O yaşadığı çağa ve o çağın makul insanlarına ait olmayan bir ruh. Werther için aşk bir seçim değil kaçınılmaz bir kaderdir. Ancak bu kader sadece Lotte’de değil dünyanın sıradanlığında da düğümleniyor. Werther’in trajedisi hissettiği her şeyi çok fazla hissetmesidir onun sevinci de kederi de bu dünya için fazla büyüktür.
Benim için bu romanın en özgün yanı, Werther’in intiharını bir son değil bir özgürleşme ve itiraz biçimi olarak sunmasıdır. O mülkiyetin, statünün ve mantığın egemen olduğu bir dünyaya karşı kendi kalbini bir kurban gibi sunar. Mektuplarını okurken sanki birinin gizli günlüğüne değil, insan ruhunun en mahrem ve en yaralı köşesine dokunuyormuş gibi hissediyorsunuz.
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150bin okunma
Dostoyevski bu romanı yazdığında sadece kağıt üzerine kelimeler dökmemiş kendi titreyen ellerini kaybettiği son kuruşun acısını ve o meşhur belki bu sefer yanılsamasını da ruhuyla birlikte metne gömmüş. Kumarbaz aslında bir oyunun değil bör insanın kendi iradesine mağlup oluşunun trajedisidir.
Kitabı okurken kahramanın o rulet masasına yaklaşırken duyduğu heyecanı damarlarınızda hissediyorsunuz. Ancak mesele sadece para kazanmak değil mesele kaderle aşık atmak ve o dönen çarkın içinde kendini var etmeye çalışmak. Dostoyevski bize şunu gösteriyor Kumar sadece masada oynanmaz bazen bir kadının aşkı için bazen de bir başkasının onayı için tüm hayatımızı tek bir sayıya yatırırız. Polina’ya duyulan marazi aşk ile rulet masasına duyulan o yıkıcı tutku romanda öyle iç içe geçmiş ki hangisinin daha zehirli olduğuna karar veremiyorsunuz.
Benim için bu kitabın en özgün yanı Büyükannne karakteri üzerinden yapılan müthiş ironidir. Miras bekleyenlerin gözü önünde Ben asla oynamam diyenlerin nasıl birer birer o batağa saplandığını görmek, insan doğasının zaaflarına tutulmuş en sert aynadır.
Masumiyetin İflasıDuygu ve Düşünce
Eğer bu kitabı sadece ıssız bir adaya düşen çocukların macera hikayesi olarak okursanız insanlığın en büyük trajedisini kaçırırsınız. Sineklerin Tanrısı insan içindeki canavarı kontrol etmek için mi kurallar koyar yoksa kurallar gittiğinde canavar mı ortaya çıkar?' sorusuna verdiği bir cevaptır. Kitabı okurken Ralph’in temsil ettiği düzen ve akıl ile Jack’in temsil ettiği ilkel hırs ve vahşet arasındaki o ince çizginin nasıl koptuğuna dehşetle tanık oldum. Yazar bize şunu fısıldıyor. Uygarlık dediğimiz şey, aslında her an kırılmaya hazır ince bir cam tabakasıdır. Adada hiçbir yetişkin hiçbir polis ve hiçbir kural kalmadığında çocukların o oyun bahçesi bir anda kanlı bir kurban törenine dönüşebiliyor.
Benim için bu romanın en özgün ve can yakıcı yanı masumiyetin simgesi olan çocukların bir domuz kafasını kazığa geçirip ona 'Sineklerin Tanrısı' adını verecek kadar karanlığa batmasıdır. Piggy’nin kırılan gözlüğü aslında insanlığın rasyonalitesinin ve görme yetisinin parçalanışıdır.
Reklam