Kino'nun hikayesi...
John Steinbeck bu kitabı okuduğum ikinci kitabı kısa ama içinde çok anlamlı bir hikaye barındırıyor. Gör görülen bir insanın bir anda nasıl önemli biri haline geldiği bir kez daha gözler önüne seriliyor.Bir babanın ve annenin çocuğu için nasıl bir çaresizlik yaşadığı,bunun neticesi olaraktan neler yapabileceklerini anlatıyor.Fakir bir asarken Kino'nun sudan çıkardığı inci;başını çok ağrıttı.Hem kendinin hemde etrafındaki herkesin gözünü döndürdü...Insanımızın maddiyat içeren nesneler için girmeyeceği hilenin kalmadığını,bir insanın canına kastetmek için bir an bile gözlerini kırpmadan hareket edeceklerini bizlere hatırlatıyor,yazar...Sanırım az ama öz olan şeylerde her zaman fayda vardır...Çaresizlikle imtihan olsakta kendimiz olmaktan vazgeçmemeliyiz.Herkesin okuması gereken bir kitap. İyi okumalar herkese:)
Insanoğlu için açgözlü denmiştir her zaman.Elindekiyle yetinmeyip hep daha fazlasını istediği söylenir.Bunlar küçümseme dolu,eleştiri niteliğinde söylenmiş sözlerdir.Oysa istemek insanın en büyük yeteneklerinden biridir ve onu,buyruğuyla yetinen baycan türlerinden üstün kılar...