Hikmet Zayi
@Muallimsahra
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Kitap bir özneler değerlendirmesidir. Ben ve herkes, ben ve siz, insan ve herkes.
Kitabın omurgasında ise Ortega’nın meşhur kitle insanı kavramı yer alır.
Kitle insanı:Kendini yeterli sanır ama derinliği olmayan, hak talep eden ama sorumluluk almayan, uzmanlığı küçümseye, vasatlığı norm haline getiren, “ben böyleyim” diyerek düşünmeyi bırakan bir tiptir. Bu insan tipi çoğaldıkça: Toplum ilerlemez, sürüklenir.
Kitap her ne kadar böyle çarpıcı bir konuyu ele alsa da aşırı genellemeler, bazı lokal konuları tüm dünyanı sorunu gibi görmek vb. kusurları da içinde barındırmaktadır.
Yaş beni korkutuyor, hem de çok. Bu halde, hem de yaşlı olmak tüylerimi diken diken ediyor. Dünyamı arkamda bıraktığımı hissetmiyorum, dünyayı görüp, içinden geçip, batmadan, bazen de batarak devam ettiğim bir yol değil, benimle yürüyen bir yol gibi görüyorum. Eskiden yaşlılara bakar; işin çoğunu halletmişler, sıkıntıysa çekmişler, bedelse ödemişler, kayıpsa yaşamışlar, hayal kırıklıkları ise bitmiş geçmiş, günahsa düşüne, sıkıla, ezile, ufalana içten içe yıkanıp az çok temizlenmişler ne güzel, benimse tüm bunları yapmam, yaşamam, tüm bunlardan sağ çıkmam gerekir diye düşünür dertlenir, onlara imrenirdim. Meğer bu dediklerimi yapabilen kaç ihtiyar varmış? Birkaç mı, herhalde.
Reklam