Ve ben,işte oracıkta kendime bir söz verdim:Kaçıp saklanmak veya üzülmek yerine sorunun üzerine giderek onu çözecek ve kendime yepyeni bir hayatın kapılarını açacaktım.Artık kimseden bir beklentim yoktu,kendimden beklentim ise çoktu.
Kurallar bizi olduğumuzdan
daha farklı görünmeye itiyor. Ve eğer kendimiz olamıyorsak
kimin adına konuşuyor veya kimin davranışlarını üzerimizde taşıyoruz?