Mücella karakoç

Ve ben,işte oracıkta kendime bir söz verdim:Kaçıp saklanmak veya üzülmek yerine sorunun üzerine giderek onu çözecek ve kendime yepyeni bir hayatın kapılarını açacaktım.Artık kimseden bir beklentim yoktu,kendimden beklentim ise çoktu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kurallar bizi olduğumuzdan daha farklı görünmeye itiyor. Ve eğer kendimiz olamıyorsak kimin adına konuşuyor veya kimin davranışlarını üzerimizde taşıyoruz?
Ben ben değildim ve bazen insan kendi olmamış gibi olduğunda başka bir dehşetti
Hayal kurmakta özgürüz diye düşünüyorum deda...
Herhangi biri ama biriyim işte. Birisi olarak kabul edilebilmen için birilerinden mi olmak gerekiyor deda?