“Herkes yaşıyor,hayatın tadını çıkarıyor. Bense dertleriyle beni öldüren bir dünyadan sanki hapishaneden kurtulmuş gibi çıkarak ancak şimdi bir an kendime gelebildim.”
“Yine dünkü gibi birdenbire, en ufak bir geçiş olmadan kendini mutluluğun, huzurun, onurun doruğundan umutsuzluğun, öfkenin ve aşağılanmanın uçurumuna atılmış hissetti. Yine herkes ve her şey iğrenç gelmeye başladı.”
“Acıyla ya da açlık, yorgunluk,susuzluk gibi bir yoksunlukla ortaya çıkan her bir istek, bedene zevk veren bir hareketle karşılanıyordu eskiden; oysa şimdi bu tür bir yoksunluk ve acı, böyle bir tatmin görmüyor, tatmin etme denemesi yeni bir acıya neden oluyordu. Bu yüzden tüm istekler tek bir istekte, bütün acılardan ve bu acıların kaynağı olan bedenden kurtulma isteğinde birleşiyordu.”