Ey kulum, Benden hiç utanmıyor musun?
Dostların sana bir mektup gönderdiklerinde, yolda yürüyorsan durur, bir kenara çekilir, oturup onu okursun.
Hiçbir şeyini kaçırmayayım diye harf harf okur ve düşünürsün.
İşte bu da Benim sana gönderdiğim mektubum!
Bak, Ben orada sözlerimi nasıl açıklıyorum, sana defalarca tekrarlıyorum, onları derinlemesine düşünesin istiyorum!
Sense hiç sıkılmadan onu bir kenara
bırakıveriyorsun!
Acaba dostlarından daha mı az önemliyim ben?
Ey kulum, dostlarından biri seni ziyarete geldiğinde, her şeyi onun için bir kenara bırakır ve onu bütün kalbinle dinlersin!
Birisi gürültü edecek ve onu duymanı engelleyecek olsa, ona susmasını söylersin!
Bak, işte Ben sana gelmişim, seninle konuşmaktayım, sense kalben benden uzaklaşmaktasın!
Senin için ben arkadaşlarından daha mı önemsizim?