Ne boyun eğerek ne de başkaldırarak hayatımı yönlendirecek bir gücüm vardı. Ben bir hiçtim, varlığım hiçbir şeyi değiştirmiyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Daha önce özgürlük hakkında hiç düşünmediğimi farketmiştim. Birden " ben özgür müyüm?" sorusu büyüyüverdi. Sanki bir soru zihnimde şekillenmemiş de kocaman bir billboard gibi önüme çıkıvermişti. Aniden durdum. Bu korkunç bir soruydu? "Ben özgür müyüm?" Cevabı, sorudan da korkunçtu:"Hayır, değilim." Daha sarsıcı bir soru ise şuydu: Hiç özgür olabilecek miyim?
"Unutma dostum,"dedi. "Seni ben öldürmüyorum. Seni devrim öldürüyor."
Hükümetten yardım görmüyorlar diye kimsenin sıkıldığı yoktu. Tam tersine, hükümet şu ana kadar huzurlarını bozmadığı için herkes halinden hoşnuttu ve böylede sürüp gitmesini istiyorlardı, bu kasabayı önüne gelen zıpçıktı emir versin diye kurmamışlardı.
