Halis Çepni
@MuhlisCepni
Okudum, yazdım, adam oldum.
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Büyük sansürün ilk günleriydi. Devrim, herkesin üzerinden beton silindiri gibi geçmiş, herkes kağıt yapraklarına dönmüştü. Herkes kağıt yapraklarına dönünce bu durum devrimi yapanlar tarafından tehlikeli görülmüş, kâğıtlarla ilgili ne varsa hepsine sansür getirilmişti.
(")
Bizim Büyük Çaresizliğimiz
Barış Bıçakçı'nın Bizim Büyük Çaresizliğimiz'ini ikinci kez bitirdim. İlkindeki hayranlığım, aradan dokuz sene geçmesine rağmen perçinlenmiş oldu. Post-modern bir kitap, post-modern bir yazar- kendisini böyle tanımlamıyordur büyük olasılıkla-;bir Ankara kitabı, bir dostluk kitabı, bir aşk(ınlık) kitabı; metinlerası ve üstkurmacalı bir zemin üzerinde rolantide giden bir araba gibi. Ama o herkesin bilgisinde olduğu ama kimsenin edebiyata konu edinmediği ya da konu edinmesini istemediği anları, şeyleri, hisleri, bilinç akışlarını anlatıyor. Bunu yaparken kullandığı Türkçe ve dilin imkânlarını genişlettiği bazı kullanımlar ve pasajlar da malum. Hal böyleyken bu kitabı beğenenleri eleştirenleri anlamıyorum. Kitap aslında tam bunun üzerine bina edilmiş ve tâbi tüm kitapları Barış Bıçakçı'nın. Yahu severken, överken, söverken naif olmamız mümkün. Bu adamlar biraz da bunun çaresizliğini yaşadıkları için imkanın sınırlarını zorlayan bir dostluk kuruyorlar. Ankara zaten Ankara. Ankara hep nevi şahsına münhasır. Ankara'da insan üç aşağı beş yukarı Ender'le Çetin gibi olur. Bu gibinin içine kendileri dışındaki en yakın arkadaşlarının kız kardeşlerine evlerini açmaları, o arkadaşlarının kız kardeşim sizde kalsın ricası da dahil. Kitapta dediği gibi, mealen söylüyorum:Doğu günah, suç, ayıplarla uğraşırken Batı hayatını yaşıyor. Abi kurmaca bir eserde bari bırakın da insanlar hayatını yaşasınlar. Bu insanlar olamasa yazar nasıl yazacaktı ayrıca. Böyle hayatlar, böyle dostlar, böyle aşklar, böyle insanlar da var. Ve bu insanlar nefes almak istiyorlar. Kurmacada olsun bırakın da nefes alsınlar. Kitabı beğenme ama kitabı beğeneni beğenmeme, onun mantığını yetersiz bulma zaten suçun, günahın, ayıbın daniskası. Ben Barış Bıçakçı'nın tüm kitaplarını okudum, zamanım olsa hepsini 20 kere de