İnsanları öldüren kader, onları görebilmemiz ve gözlerimizi bu cesetlerle doldurabilmemiz için bizi de sorumlu kılıyor. Korku,alışılagelmiş korku, kaçış değil. İnsan gerçeği kavradığı için utanıyor-işte gerçek önümüzde. Her ceset sen ben ya da biz olabiliriz. Arada hiçbir fark yok. Eğer yaşıyorsak,bunu bir başkasının kirletilmiş cesedine borçluyuz. Bu nedenle her savaş bir iş savaştır. Her şehit, yaşayan canlıya benzer ve ondan ölümün hesabını sorar.
.
Yalnız sağlıklı insan aklıyla yaşasaydı değmezdi yaşamaya, can sıkınca olurdu. Tam aksine, güzel olan,dünyanın gökyüzü altında bir deliler topluluğunu andırması.