Mukadder ertuğrul
@Mukadderert
Nurse
11 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Zola bu kısa ama ağır metinde, ölümün aslında bir son değil; yaşamın aynası olduğunu gösteriyor.
En çok, küçük bir çocuğun ölümünden sonra ailesinin onun başında yemek yemesi sahnesi içime dokundu.
O an yoksulluğun, çaresizliğin ve hayatın acımasız gerçekliğinin ne kadar sessiz ama derin olabileceğini hissettim.
“İnsan ölümden korkmaz; yaşarken ölmemiş olmaktan korkar.”
Çünkü bazen hayatta kalmak bile bir mücadeledir, ama yaşamak… çok daha fazlasını ister.
Reklam
Livaneli, Bekle Beni kitabında 68’li yılların zorluklarını, insanların düşüncelerinden dolayı yargılandığı, okumanın bile suç sayıldığı bir dönemi sade ama derin bir dille anlatıyor.
Kısa hikâyelerden oluşan bu kitapta olaylar hızlı gelişiyor ama her biri insana dokunmayı başarıyor.
Akıcı diliyle bir dönemin karanlığını anlatırken, umut ve direnişi de hissettiriyor.
“Bazı hayatlar, görünenden çok daha ağır yükler taşır…”
Zülfü Livaneli’nin Kardeşimin Hikayesi kitabını sonunda okudum ve tek düşündüğüm şey: Keşke daha önce okusaydım! Bu kitapta gerçekten çok geç kalmışım.
Ahmet’in geçmişi, hayatına dair kırılmaları ve Arzu’nun gizemli dünyası beni çok etkiledi. Öyle sürükleyici bir dille yazılmış ki, bir solukta bitirdim.
Hem polisiye, hem felsefi, hem de insana derin sorgulamalar bırakan bir roman… Uzun zamandır bu kadar etkileyici bir hikâye okumamıştım.
Puan vermedi
Zülfü Livaneli’nin Leyla’nın Evi kitabı, hem tarihi hem de toplumsal olayları ustalıkla bir araya getirerek okuyucusunu derinden etkileyen bir roman. Kitap, modern İstanbul’un farklı kültürel ve sosyal sınıflarını bir araya getiriyor ve çatışan değerleri, kuşaklar arası farklılıkları ustaca ele alıyor.
Roman, Boğaz’da bir yalıda yaşayan Leyla Hanım’ın gözünden başlıyor. Leyla Hanım, Osmanlı döneminde köklü bir aileden gelirken, ailesine ait yalının el değiştirmesiyle hayatı altüst oluyor. Yeni sahipleri ise Leyla Hanım’ın geçmişine ve kültürel değerlerine tamamen zıt bir hayat görüşüne sahip. Bu durum, iki farklı dünya ve insan arasındaki çatışmayı derinlemesine işliyor.
Livaneli, insan ilişkilerindeki zıtlıkları, toplumsal dönüşümleri ve bireylerin içsel yolculuklarını akıcı bir dille anlatıyor. Kitap, aynı zamanda geçmişle yüzleşme ve değişim üzerine güçlü bir mesaj içeriyor.
Leyla’nın geçmişe sıkı sıkıya bağlı kalışı gerçekten insanı düşündürüyor. Hem hüzünlü hem de toplumsal değişimlerin birey üzerindeki etkisini çok iyi yansıtıyor. Onun hikayesi, bir dönemin kapanışını ve yeni dünyaya uyum sağlayamamanın zorluklarını çok derin bir şekilde hissettiriyor.
