Mukaddes Mutlu
@Mukaddesmutlu
Şu anda okuduğu kitaplar
İlginç, farklı ve etkileyici..1000Kitap
Okuduğum en farklı kitaplardan birisi gerek içeriği gerek anlatım biçimi olsun. Ya çok şey anlarsınız ya da hiçbir şey anlamazsınız gibi. Konu mu ağır yoksa anlatım tekniği mi yordu bilmiyorum ama okurken yorulduğumu hissettim ve bir o kadar da merakım ağır bastı, heyecanlandım. Beynim de yandı gerçekten, bittiğinde böyle bomboş duvarı izledim bir süre. Kitap biteli 2 saat oldu hala nasıl cümle kuracağımı düşünüyorum. - 
Paulo Coelho inanılmaz bir yazarsın- Bir tarafım çok etkilendi, bir tarafım çok sorguladı, bir tarafım da diyor ki bu kitabı bir 5 kere daha okusan anca toparlarsın. İki günde bitirdim ve sindiremiyorum. Sanki her satırını defalarca kez okumalı ve üzerinde durmalıymışım gibi hissettim. Çoğu sayfayı iki üç kez okumama ve çoğu cümlenin üzerinden defalarca geçmeme rağmen yetmedi, yetmiyor. Ya da kafam çok dolu bilemiyorum
Benim için en değerli yanı bu kitabın:
Her zaman hayallerinin peşinden giden ve kendine inandığı yolda yürüyen ve her zorluğa rağmen asla vazgeçmeyen ana karakterimiz. Ana hedefi her ne pahasına olursa olsun kendisini gerçekleştirmekti ki hepimizin bu olmalı aslında. Biz genellikle bu konuda zayıfız. Aile ve toplum baskısı, çevre koşulları gibi nedenlerle kendimizden uzak yaşıyoruz. Herkesi memnun edeyim derken kendimizi memnun etmeyi unutuyoruz. Ki bu bir ömre vurulduğunda çok ağır bir bedel oluyor. Hiç risk almadığımızı zannederken en büyük riski alıyor, en büyük bedeli ödüyoruz.
Kitapta da buna vurgu yapan ve en sevdiğim alıntılardan birisi:
"Athena'nın en büyük sorunu XXI. yüzyılda yaşayan bir XXII. yüzyıl kadını olması ve bu gerçeği gizlememesiydi. Bir bedel ödedi mi? Kuşkusuz, ödedi. Ama coşkuyla taşan gerçek benliğini bastırsaydı çok daha büyük bir bedel ödeyecekti." Diyor.
İnşallah o ağır bedeli ödemediğimiz ve kendimizi
Paulo Coelho inanılmaz bir yazarsın- Bir tarafım çok etkilendi, bir tarafım çok sorguladı, bir tarafım da diyor ki bu kitabı bir 5 kere daha okusan anca toparlarsın. İki günde bitirdim ve sindiremiyorum. Sanki her satırını defalarca kez okumalı ve üzerinde durmalıymışım gibi hissettim. Çoğu sayfayı iki üç kez okumama ve çoğu cümlenin üzerinden defalarca geçmeme rağmen yetmedi, yetmiyor. Ya da kafam çok dolu bilemiyorum
Benim için en değerli yanı bu kitabın:
Her zaman hayallerinin peşinden giden ve kendine inandığı yolda yürüyen ve her zorluğa rağmen asla vazgeçmeyen ana karakterimiz. Ana hedefi her ne pahasına olursa olsun kendisini gerçekleştirmekti ki hepimizin bu olmalı aslında. Biz genellikle bu konuda zayıfız. Aile ve toplum baskısı, çevre koşulları gibi nedenlerle kendimizden uzak yaşıyoruz. Herkesi memnun edeyim derken kendimizi memnun etmeyi unutuyoruz. Ki bu bir ömre vurulduğunda çok ağır bir bedel oluyor. Hiç risk almadığımızı zannederken en büyük riski alıyor, en büyük bedeli ödüyoruz.
Kitapta da buna vurgu yapan ve en sevdiğim alıntılardan birisi:
"Athena'nın en büyük sorunu XXI. yüzyılda yaşayan bir XXII. yüzyıl kadını olması ve bu gerçeği gizlememesiydi. Bir bedel ödedi mi? Kuşkusuz, ödedi. Ama coşkuyla taşan gerçek benliğini bastırsaydı çok daha büyük bir bedel ödeyecekti." Diyor.
İnşallah o ağır bedeli ödemediğimiz ve kendimizi
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Paulo Coelho 'nun okuduğum ikinci kitabı, ilki 
Simyacı idi ve üzerinden yıllar geçmesine rağmen hala beni motive eden ve unutamadığım mükemmel cümleleri olan bir kitap. Şiddetle tavsiye edilir :)
Paulo Coelho bu kitabında da içimde bir yerlere dokundu ki eminim herkes kendinden bir şeyler bulacaktır. Paulo Coelho Depresyonu kendi yaşadıklarıyla da birleştirip, mükemmel bir hikaye sunmuş bize. Hayatta her şey yolunda gidiyor gibi gözükse bile insanlar belli bir noktada kopabiliyorlar. "Olan her şey ruhumda oluyor."S:39 ve "Kimsenin kimseyi yargılayacak durumu yok. Her insan kendi bilir çektiği acının boyutlarını ya da yaşamında anlamın hepten yok olduğunu." S:28 cümleleri gayet güzel özetlemiş bence durumu.
Veronika çok güzel, iyi bir moda anlayışı olan, güzel bir işe sahip, insan ilişkileri mükemmel bir insan ama hayatın anlamı ve monotonluğunun onu sınıra getirişine şahitlik ediyoruz. Dışarıdan bakıldığında kimsenin, intihar edeceğine ihtimal vermediği ve çoğu kişinin onun hayatına imrendiği bir genç kız Veronika.
Kitap Veronika'nın intiharıyla başlıyor ve gözlerini açtığı akıl hastanesinde devam ediyor. Doktorunun ona bir haftalık ömrünün kaldığını söylemesi üzerine ölümü beklemeye başlayan Veronika bu süreçte kendini ve hayatı keşfetmeye başlıyor. Orada tanıştığı Zedka, Mari ve Eduard'ın ona kendisini ve hayatı keşfetme konusunda büyük etkileri oluyor. Yeniden yaşamak isteyen Veronika, en azından son günlerini insanların yargılarından ve kafasının içindeki zincirlerden uzak istediği gibi yaşamak için çabalamaya başlıyor.
Çünkü:
"Ölüm bilinci bizi daha yoğun yaşamaya yöneltir." S:214
Hem Veronika'nın hem diğer karakterlerin hayat hikayeleri, akıl hastanesindeki süreçleri kendi içimizde de bir şeyleri sorgulatıyor, dokunuyor ve ışık tutuyor. Hayatında bir kez olsun ölmeyi düşünen
Anlatımı çok yalın ve akıcı, betimlemeleri çok güzel bir kitaptı. Okurken ben de o bozkırda yaşadım. Çiceklerin ve kurumuş otların kokusunu, ırmağın ve rüzgarın sesini, havanın sıcaklığını, dirgenle ekinleri dağıtırken çıkan tozu dahi hissettim. Başka bir evrene kısa bir yolculuk yapıp gelmiş gibiyim. Seyit'in bakış açısından Cemile hariç bütün dünya çok güzel bence. İçinde bulunduğu tüm imkansızlıklar ve zor şartlara rağmen ufacık şeylerden mutlu olabilmeyi çok güzel başarıyor, ne olursa olsun hayallerinin peşinden gitmesi de çok hoş. Bence bunlar kitabın en güzel tarafı başka da güzel bir taraf göremedim açıkçası. Küçücük çocuk ve takıldığı çok insan yok Cemileye olan aşkını ve hayranlığını bir noktada anlayabiliyorum. Cemile'ye ve Danyar'a olan sevgisi ne kadar büyük olursa olsun, büyüdüğünde yaptıklarının büyük bir ahlaksızlık olduğunu anlaması gerekirdi. Tamamen aldatmayı süslü gösterip haklı çıkarma çabası gibi geldi bana. Bu normalleştirmeye çalışmaktan başka bir şey değil. Cemile eşi Sadık'ın zaten onu sevmediğini, değer vermediğini söylüyor ve aldatmasını haklı çıkarmaya çalışıyor. Nasıl olur bilemem ama hadi şartları zorlayalım ve evliyken başka bir adama aşık olduğunu kabul edelim ki bana göre bu da aldatmak. Neyse bir şekilde Cemile aşık oldu. Eşinin savaştan dönmesini bekleyip, onunla boşanıp daha sonra sevdiği adama gidebilirdi ve bu boşanma süreci de eminim o dönemin köyünde çok zor olacaktı ama tüm bu sürece katlanıp daha sonra kavuşsalardı şu an olduğundan 10 kat daha güzel bir hikaye olurdu diye düşünüyorum. Bu aşk hikayesi ziyan olmuş bence. Cengiz Aytmatov'dan beklemediğim bir hikaye açıkçası hayal kırıklığına uğradım.
Sade bir dille kaleme alınmış, herkesin rahatlıkla okuyup anlayabileceği mükemmel bir çocuk kitabı. Pal Sokağı Çocukları'nın arasına karışıp onlarla beraber heyecanlanacağınız, arkadaşlık, güven ve değer verilen şeyler için savaşmayı görüp o gözü karalığı hissedeceğiniz; aslında uğruna savaştığımız, kendimizi yıprattığımız çoğu şeyin elimizden kayıp gidebileceğini ve anlamsızlaşacağını göreceğiniz, hayatın ta kendisini anlatan mükemmel bir çocuk kitabı. Ben aşık oldum bu kitaba ve Nemeçek! Ah Nemeçek! Kendi çocukluğumla en çok özdeşleştirdiğim baş kahramanımız. Kendisi küçücük ama sevgisi, dostluğu ve cesareti kocaman bir bebek. Kitap bitince bir şeyler yarım kaldı içimde. Sonunu zar zor okuduğum, ağlamaktan bir süre kendime gelemediğim bir kitap oldu. Kaç saat geçti üzerinden hala ağlamak geliyor içimden. Boka'ya da buradan kocaman ve sımsıkı sarılıyorum. Varlığının verdiği güç inanılmazdı. Son olarak okuyun okutturun bu kitabı. 
Pal Sokağı Çocukları
Pal Sokağı Çocukları