Kitap. Nasıl diyeyim... İçinde yaşadığımız ev gibi olmalı, vatan gibi olmalı, ona alışmalıyız, bağlanmalıyız, köşesini bucağını gayet iyi tanımalıyız, her noktasına hatıralarımız karışmalı. Değil mi? Bir musiki parçası gibi... Her vakit başka başka eserler okuyanlar, iki üç günde bir dostlarını, evlerini, vatanlarını değiştiren insanlara benzemezler mi?
İyi mi? Fena mı? Bilmiyoruz. İyi olmadık ki fena olup olmadığımızı bilelim. Demek fena da değiliz. Fena olmamak iyidir, öyleyse iyi gibiyiz. İyi veya fena, biz hürüz.
Gerçekten içine atanların asla içime atıyorum dediklerini duymazsınız. Herkesi güldürür, ortamın neşesi olurlar. Sonra bi gün ortadan kaybolurlar mesajlara geç dönerler, günlerce görmezler. O sırada kendi kendilerini iyileştirirler sonra dönüp gülmeye devam ederler. Ruhunuz duymaz.