Reklam
“Tüm Çözümler Bende” Dedi Televizyon Karşısında Pinekleyen AdamEdebiyat
Düşünür ne yapar?
Düşünmek bizim insan olarak en önemli vasfımız değil mi? Etrafımızdaki herkes düşünür, düşünmeden yaşayamaz. E o halde birtakım insanları ayrı tutarak ‘düşünür’ sıfatını vermemizin sebebi nedir?
Evet, herkes düşünür ama kendi için düşünür. Daha çok kazanmamın nasıl olacağını düşünür, eşini, çocuğunu düşünür. İşyerindeki problemleri düşünür. Hepsinde amacı en iyiye en güzele kavuşabilmektir. Özünde bencilce düşünür. Çocuğu hoşuna gitmeyen bir şey yaptığında “Bu bize bakmaz!” der. Eşi hoşuna gitmediğinde “Kurtulmak(!)” ister. İşyerinde sorunlar hep onun aleyhinedir zaten. Düşünceleri hep kendinden, başlar kendinde biter. Savaşta ölenler için “yazık” der, dilenci gördüğünde “Allah yardımcısı olsun” der, haksızlığa uğrayan kendisiyse en büyük adil o olur. O hafta sonu evden çıkmayıp bunları görmediğinde aklına bile gelmez. Yiyeceği yemeği, izleyeceği diziyi düşünür.
Peki bir düşünür ne yapar? Kendisiyle alakası bile olmayan sorunları düşünür. Düşünmekle kalmaz, her sorun alakası bile olmasa onun sorunuymuş gibi çile çeker. Her soruna kendince bir çözüm bulur. O çözümün nihayi olmadığını bilir, ısrar etmez. O çözümü gerçekleştirmek için oturduğu yerden kalkıp mücadele eder. Her şeyden önce o çözümlere uygun şekilde yaşar. Son model Mercedes’le vaaz vermeye gidenlerden en büyük farkı da aslında budur. Demogoji yapmaz. Hak ne ise hak gördüğüne inanır ve uygular. Ve genellikle acınacak bir halde hayata veda eder. Çevresince anlaşılamaz, hakaretlere uğrar, işkencelere maruz kalır. Çünkü tüm insanlık düşünür değildir, kendine düşünürdür.
Halil Cibran böyle bir isim işte. Başınıza gelmeden düşünmeyeceğimiz şeyleri koyar önümüze. Sen de ben de her zaman kendimizi düşünmek istemiyor, bencilliğimizden sıyrılmak istiyorsak onu okumalıyız.
Gerçek Aşk Nedir?1000Kitap
Her kitaptan sonra internette hakkında yazılanları okurum. Belki gözden kaçırdığım bir detay olabilir. Aynı zamanda bu, insanların bakış açılarını görmek açısından da iyi bir yol oluyor. Bu kitabı bitirdikten sonra da şöyle bir göz attım hakkında söylenenlere. Gerçekten çok şaşırdım. Eserin gerçek bir aşkı anlattığı oldukça fazla kişi tarafından iddia edilmiş. Şimdiye kadar gördüğüm en zalim kahramanlardan biri olan Heathcliff aşkı dolayısıyla övülmüş. Artık bu kadar saçmalığa farklı bir bakış açısıymış diye de saygı duyamayacağım.
Daha iyi yaşam için Catherine beraber büyüdükleri ve sevdiği Heathcliff yerine Edgar ile evlenir. Ve Heathcliff öç almak için evlendiği İsabella başta olmak üzere kendi oğlu Linton, Catherina, Edgar, Hereton başta olmak üzere herkese zarar verir. Ama romanın sonunda kendisi de kabul eder ki yok etmeye çalıştığı kişiler belki çok şey kaybetmiştir ama en azından aileleri bu savaştan başarıyla çıkmıştır. Aslında tek kaybeden kendisidir.
Bir eser içinde ahlaki olmayan birçok unsur bulunabilir. Ama bunlar övüldüğü için yer edinmezler. O ahlaki olmayan şeylerin insanları nasıl olumsuz etkilediği gösterilir. Buradan hareketle aşk için yapıldığı söylenen şeyler övülemez. Gerçek aşk bu değildir. Heathcliff gerçek aşık değil saplantılı bir aşıktır. Catherina’nın yaptığı da doğru değildir belki ama onun hatası üzerinden yeni hatalar yapmak da kabul edilebilir şey değil.
Sosyal medya çağında yaşıyoruz. Vurdulu kırdılı adına aşk denen ilişkiler çok matah bir şeymiş gibi övülüyor. Kitapların bir güzel tarafı da insana yaşama fırsatı bulmadığı hayatlarla ilgili tecrübe kazandırmasıdır. Dolayısıyla verilmek istenen mesajı almadan okumanın yarardan çok zarar getireceğini de öğrenmiş oldum.