Her Zaman “Benim Bedenim Benim Kararım” Diyebilir misin?Edebiyat
Hayat serüvenimiz içinde bütün yaşamımızı değiştirme potansiyeli olan önemli bir seçim yapmamızı gerektiren bazı anlar vardır. Aslında paralel evrenler teorisinde bu durum bütün seçimlerimiz için geçerlidir. Sözgelimi kahvaltıda içme fırsatımız olan çay veya meyve suyu arasında yapacağımız seçim yepyeni bir evrenin varolmasına neden olarak geri kalan ömrümüzü o yepyeni evrende geçirmeye başlamamızı sağlayacaktır. Ancak bu anları hatırlamayız. Sadece yaptığımız büyük seçimleri hatırlar memnun olup olmadığımıza göre farklı değerlendiririz. “Keşke babamı dinleseydim, İyi ki o hisseyi almışım, Annem öldükten sonra her şey kötüye gitti, Onun değerini anlayamamışım...” gibi cümleler o anlara yönelik düşüncelerimizi açığa vurur.
Peki bu tarz anların kişileri tek tek değil de Kelebek Etkisi teorisindeki gibi neredeyse insanlığın tamamını etkilediği olmuş mudur? İşte Zweig’ın eserinde cevap verdiği soru bu. Zweig; Fatih’in İstanbul’u fethi, Waterloo Savaşı, Lenin’in Rusya’ya dönüşü ve Wilson’un yeni dünya düzeni hayali gibi tarihteki büyük olaylara etki eden kimi küçük seçimleri irdeliyor.
Bazen bir insan yaptığı seçimle sadece kendi hayatını değil tüm insanlığın hayatını değiştirebilir.
Özgürlük Her Şeyi Kafamıza Göre Yapabilmek midir?1000Kitap
Puan vermedi
Bir insanın seçme özgürlüğü elinden alınsa hoş karşılar mıydınız? İnsan özgürdür, kendi kararlarını kendisi verebilmelidir, değil mi?
İyi ve kötü nedir? Neden yaşadığımız insanlar bize bir şeyi iyi dediği için iyi kabul ediyoruz ki? İnsan bazı kötü görünen şeyleri iyi olarak görebilir değil mi? En azından kimse iyilik yapmaya zorlanamaz. Birisi dilenciye para vermediği için ayıplanamaz ya ama değil mi?
Şimdi de bir insan hayal edin. Gücünün yetmediği birileri tarafından bir yerde tutuluyor. Oradan çıkması yasak. Gün ışığını bile belirli zamanlarda görmesine izin var. Yiyeceği, giyeceği her şey başkaları tarafından belirleniyor. Bu şekilde onlarca yıl yaşamaya zorlanıyor.
Hemen hemen kimsenin karşı olmayacağı bir şeyler söyledim. Hatta üçüncü paragrafta sözünü ettiğim kişiye karşı merhamet duygularımız kabardı, ona acıdık değil mi? Peki bu kişi sevdiğiniz birine tecavüz eden ve onu öldüren biriyse? O zaman yine de acır mıydınız?
İnsanız. Duygu ve düşüncelerimiz hemen değişebilir. Özellikle tek taraflı anlatılanlar karşısında yanlış fikir ve düşüncelere kapılabiliriz. Hatamız bu zaafımızın farkında olmamamız olabilir. Zaaflarımızı öğrenmeli ve karar verme aşamasında her yönden düşünmeliyiz.
Otomatik Portakal’daki Alex’e karşı hislerinizi şekillendirirken bunları da değerlendirmeye çalışırsanız ne demek istediğim daha iyi anlaşılacaktır.
Aşk mı Mantık mı Mantıklı Aşk mı?Edebiyat
Renee ailesinin isteğiyle bir savaş gezisiyle bugünkü tanımıyla mantık evliliği yapar. Yetersiz olarak gördüğü kocasını saygın bir insan haline getirir. Louise ise aşkın peşinde koşar. Bulur da. Ancak gençlik hayallerini yaşamak isterken gerçekten sevdiğinden pek de emin olamayız, Louise’nin. Bu iki arkadaşın mektuplaşmalarından öğrendiklerimiz hayat hikayelerine göre Balzac’ın biraz da Renee tarafını tuttuğunu söyleyebiliriz. Aşk güzeldir ancak anlık olanı değil , emek harcanmışı güzeldir. Balzac direkt bunu söylemese de kahramanlarının yaşadıkları bu gerçeği ifade eder gibidir.
Aşk konusunda ahkam kesecek değilim. Ancak klasik eserlerde özellikle dikkatimi çeken bir şey var. Hemen bütün eserlerde aşk ana tema. Ancak bu aşk sıradan, fakir insanların aşkı değil. Hep bir soylu, zengin kesimden birilerinin aşkları konu alınıyor. Aşıklardan biri fakir olsa da sonrasında hep büyük kazançlara ulaşıyor. Aşkı onların dilinden öğrenmeye mecbur bırakılıyoruz. Anna Karenina, Vadideki Zambak, Romeo ve Juliet… ve daha nicesi. Ve dönüp günümüze bakıyorum. Acaba aşkın gözü kördür de statü, mal, zenginlik, soyluluk ortamında mı kördür? Aşık olurken ön bilgilerle mi aşık oluyoruz? İnsan aslında basit yaratıklar, onları anlaşılmaz yapan yine kendisi. Oysa kendisine bir an dışarıdan bakabilse ulvi olarak gördüğü her şeyde bir bencillik tohumu bulacaktır.
