Ateist dindar bir kişidir. Ateizme yeni bir dinmiş gibi inanır. Kutsal bir ritüelin arka planında, sofu bir kişidir o. Renan şöyle demişti: “ Dünyanın Tanrı’ya artık inanmayacağı günün sonrasında, ateistler insanların en sefili olacaklardır.”
1970’lerde seslendirdiğim, Mesleki Baba’ya ait bir deyişte şair “Mesleki’m, artar eksilmez / Zulüm yavaşça yavaşça” der. Bu harika dizelerdeki “yavaşça” saptaması çok önemli. Çünkü her diktatörlük, başlangıçta kendi çıkarını toplumun çıkarı gibi göstermeye dikkat eder. Kimseyi ürkütmemeye çalışır. Sonra gücü ve kendine güveni arttıkça, dişlerini “yavaşça” göstermeye başlar. Elbette bu saptama Fransız Devrimi gibi şiddetli altüst oluşlar için değil, sözüm ona “demokratik” yollarla iktidara gelen “seçilmiş krallar” için geçerlidir.