Esra
@Multisef
Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?
İstanbul
37 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Aile bağları nasıl düğümler atar insanların yazgısına? Anne babaların, çocukların omuzlarına yükledikleri onlara neler yapar? Hayatlarımıza vicdan azabı gibi oturanlar bir gün yeniden kalkar mı? Yanı başınızdaki o sıradan evlerde aslında neler yaşanır? Diyor kitap kapağında. Sayfaları çevirdikçe hepsinin cevapları birer birer dökülüyor. Önce şaşırıyoruz ama kendi çatımızın altında yaşananların da çok farklı olmadığını anlıyoruz yavaş yavaş. Işık tutuyor belki her bir hanenin içine yazarımız. Bu eser Şermin Yaşar'ın eşsiz gözlem yeteneğinin güzel bir hediyesi olmuş.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tüm ruhlar, anlatıcının, dünyanın ve zamanın dışındaki bir şehirde, Oxford Üniversitesi'nde geçirdiği sislerle kaplı, tuhaf iki yılın hikayesidir.
Muammalarla ve entrikalarla, resmi törenlerle ve çılgın akşam yemekleriyle, gizli geçmişlerle ve hastalıklı şimdiki zamanlarla dolu bir dünyada anlatıcı, kendi çılgınlığını ve kendi hikayesini naftalinde saklanmış bu şehrin sakinleriyle örmeye koyulur.
Kalplerimiz eskisi kadar beyaz değil artık !
En vahşi sırları bilme merakı insanı işlenen suça ortak eder mi? Masumiyetin yitirilişi, dinlemekle başlıyorsa susmak hiçbir şeye çare değildir artık. Belki de konuşmadan ve eylemeden duramayan insanın salt varlığıdır tüm suçların nedeni ve sonucu. Katil de odur, izleyen ve izleten de. Kelimelerin sonsuz olasılıkla dizildiği dünyalarımızda tüm sonlar ve ölümler, tüm aşklar ve başlangıçlar kendini dille var eder. Marias, derinlerden gelen sesiyle sıradan insanın serüvenini anlatıyor bize. En çok da susturulmuş sırlarıyla duvardaki portrelerine hapsolmuş kadınların, annelerin, kız kardeşlerin, sevgililerin hikâyelerini. "Ölüler ve uyuyanlar birer tablodan başka bir şey değillerdir" aslında. Dünkü acımasızlıkla bugünkü aymazlık arasındaki sağaltılamaz köprüyü çatan hikayeler onlar. Dünkü cinayetle bugünkü düğün arasındaki düğümler...
Sevgi, kim, nefret, intikam, tutku gibi güçlü duygularla örülü, aynı zamanda marazi ve oldukça tehlikeli yıkıcın bir aşkın hikayesidir.
Bronte'a ait ilk ve tek roman olma özelliği ile okuyucuyu biraz üzse de, yazarın yeteneğini açıkça gösteriyor.
Karakterlerin duygu geçişleri, ilişkilerin zamanla evrilmesi, aşk gibi muhteşem bir duygunun bile hastalıklı bir hale nasıl geldiğini adım adım okuyoruz.
Roman kahramanları hakkında pek yorum yapmak istememekle birlikte Nelly'ye iki çift laf etmek istiyorum. -Her doğruyu her yerde söylemezsin ablacım ya! Bazen de en söylenmesi gerektiği anda sır tutasın geliyor.
1908 yılına ait bu anlatı, Zweig'ın daha o zamanlar çoktan bir novella üstadı olup çıktığının kanıtıdır adeta. Üstelik, yazarın sonraki yapıtlarında sıklıkla karşılaştığımız bir temanın peşine henüz kariyerinin başındayken düştüğünü; gaddar bir dünyada varoluşunu sürdüremeyecek kadar kırılgan insanların acılarını baştan beri dert edindiğini ortaya koyar. / Arka kapak
