Esra

Esra
@Multisef
Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?
“Bazı insanların ayrılırken sahip oldukları en keskin bıçağı çekip çıkardığını tecrübelerimizden biliriz. Karşısındakinin en zayıf ve yumuşak noktasına saplamak için çıkarırlar o bıçağı, o noktayı en iyi onlar bilir.”
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Ne var ki sevmeyi bilen öldürmeyi de bilmeli, bunu bir yere not edin, işinize yarayacaktır.” Bu cümlesiyle Emerenc sonunu hazırlıyor gibiydi sanki.
Bazen en büyük acı, başkalarının bize yaptıklarından değil; onların sessiz kalışıyla yüzleştiğimiz anlardan gelir.
Ama hayatıma anlam veren yegâne şeyi bırakamam. Yazmak gerçek sihre en yakın şey. Yazmak hiçlikten bir şey yaratmak, başka diyarlara kapılar açmak demek. Yazmak gerçek dünya canınızı fazla acıttığında kendi dünyanızı şekillendirme gücü verir insana. Yazmayı bırakırsam ölürüm. Kitapçıda kitapların sırtlarına özlemle dokunmadan, bu kitapların raflara gelene kadar geçirdikleri uzun editöryel süreci merak etmeden ve kendi deneyimlerimi yad etmeden dolaşamam bir daha.
Yaralarınız var değil mi? İçinize işleyen, kabuk bağladı sandıkça kanayan, sızladıkça kanadığınız.