Esra
@Multisef
Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?
İstanbul
37 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Aile bağları nasıl düğümler atar insanların yazgısına? Anne babaların, çocukların omuzlarına yükledikleri onlara neler yapar? Hayatlarımıza vicdan azabı gibi oturanlar bir gün yeniden kalkar mı? Yanı başınızdaki o sıradan evlerde aslında neler yaşanır? Diyor kitap kapağında. Sayfaları çevirdikçe hepsinin cevapları birer birer dökülüyor. Önce şaşırıyoruz ama kendi çatımızın altında yaşananların da çok farklı olmadığını anlıyoruz yavaş yavaş. Işık tutuyor belki her bir hanenin içine yazarımız. Bu eser Şermin Yaşar'ın eşsiz gözlem yeteneğinin güzel bir hediyesi olmuş.
Reklam
İnsan böyle bir şey. Nerede, hangi yaşta olursa olsun, kabuğunu kırıp içine baksan içi cılk yara. Yarasız, dertsiz, sırsız insan yok da, işte kimisi üstünü iyi örtüyor. Ben de örttüm. O kadar kapattım ki, kendim bile sormadım kendime.
Beklemek insana acı verir. Unutmak acı verir. Ama ne karar vereceğini bilememek, acıların en büyüğüdür.
Sevmek, başkasıyla birleşmek, onda Tanrı'nın kıvılcımını keşfetmektir.
Gerçek sevgi, kendini tümüyle vermektir.
Reklam