Kapitalist düzenin kendi mezarını kazdığını söyler Marx ve elbet sosyalit sistemin proleterya sistemin egemen geleceğini, fakat proleterya kavramı genel olarak tarım veya sanayi işleri ile ilgilenen kısım için kullanılsa da kitapta doktorların, din adamların, avukatların vb. günümüz de daha üst düzey gözüken meslekleri de içine alır, Proleterya kavaramına bu şekilde bakarsak, proleterya yozlaştırılmış, saflaştırılmış ve amaçsızlaştırılmıştır. Zor şartlarda kurduğu konumunu bozmak proleteryaya korku salar, onları ürpertir kaptital düzen gözlerini kör eder ve beyinlerini yıkar. Ne istediğini bilemeyen proleterya da ilk adımı atmaktan çekinir ve boyun eğer, ne elindekini kaybetmek riskine girer, nede daha fazlasını hayal eder.
Modern sanayi ne denli gelişirse, erkek emeğinin yerini o ölçüde kadın ve çocuk emeği alır. Artık yaş ve cinsiyet farklılıklarının işciler için hiçbir ayırt edici toplumsal geçerliliği kalmamıştır.
John Steinbeck'in hikaye anlatım biçimi gerçekten okuyucuyu içine çekiyor. Kitabı bitirmedikçe benim aklında dönüp durdu. (spoiler içerir) Fareler ve insanlar kitabı bana şunu hissetirdi; Her erkek az yada çok bir güç bir egenlik ve kendi düzenini kurmak ister, kitapta her çalışanın içinde kendi toğrağına kavuşma hayali olması ve bu hayalin bu kadar cazibeli anlatılması,bütün çabaların buna kavuşmak uğruna olması çok etkileyici. Özgürlük kavramının eylemlerden bağımsız olarak yansıtılması, kendi topraklarında şu an yaptıkları işlerin benzer hayalerini kurmaları ve buna özgürlük demeleri belki de kitabın en ironik kısmı
İnsanın iyi olmak için akla ihtiyacı yoktur. Hatta bana zaman zaman bunun tersi olmalı gibi gelir. Çok zeki birinin ele al, hemen hiçbir zaman iyi biri olmadığını görürsün.