Çok övüngen yaratıklardır, bir yaparlarsa bin övünürler. Sonracığıma da kendilerini evrenin kilidi sanırlar. Hepsi de az çok delidirler. Sonra da o insanlar var ya, bizim gibi değillerdir, onlar ölümlüdür. Ölümlü olduklarını bilip, ölüm karşısında delirmişlerdir. Bu yüzden doğaya, kendi kendilerine, yıldızlara her şeye kinle bakarlar. Sevgileritükenmiş. Sevmeyi unutmuşlar, yaşam sıcaklığını yitirmişlerdir.
"Zaten bütün yaratıklar görselerdi, duysalardı savaşı, bütün yaratıklar duyabilselerdi savaş çığlıklarını bu dünyada savaş olamazdı. Savaşın iğrençliği bilinmeyen bir şeydir de...Savaşın kötülüğü saklanan bir șeydir de, yaratıklar onun için kabul edebiliyorlar savaşı."