Murat Arslan
@Murat6307
Mağaza müdür yardımcısı
Türk Dili ve edebiyatı mezunu
Şanlıurfa
Mersin, 11 Ağustos
79 okur puanıNisan 2019 tarihinde katıldı
Victor Hugo’nun Bir İdam Mahkûmunun Son Günü eserini, arkasındaki algoritmaları ve edebi teorileri bir kenara bırakıp, sayfaları soluksuz çeviren bir okur olarak yorumladığımda hissettiğim ilk şey: büyük bir klostrofobi ve sarsıcı bir empati.
Bu kitap, bir okuyucu için sadece bir hikaye değil; adeta karakterle birlikte kapatıldığınız, duvarları üzerinize gelen dar bir hücre.
İşte bir okur gözünden beni en çok etkileyen noktalar:
1. İsmin ve Suçun Önemsizliği
Bir okur olarak beni ilk sarsan şey, mahkûmun adını, yaşını ya da en önemlisi ne suç işlediğini asla öğrenememek oldu. Hugo burada muazzam bir şey başarıyor: Eğer adamın birini vahşice öldürdüğünü bilseydim, belki de ona karşı içimde bir adalet duygusu uyanacak ve mesafeli kalacaktım. Ancak suçu bilmediğim için, sadece "ölümü bekleyen bir insan" görüyorum. Kitap beni, suçun ne olduğundan bağımsız olarak, "Bir insanı planlı bir şekilde öldürmek ne kadar meşru olabilir?" sorusuyla baş başa bıraktı.
2. Zamanın Dehşet Verici Akışı
Kitaptaki zaman algısı tam bir kabus gibi. Başlangıçtaki "haftalar" süren bekleyiş, saatlere ve en nihayetinde dakikalara iniyor. Okurken zamanın akışını mahkûmun zihnindeki panikle beraber hissediyorsunuz. Saatin her vuruşu, giyotine doğru atılan bir adım ve bu çaresizlik okuyucunun göğsüne adeta bir taş gibi oturuyor.
3. Toplumun ve Sistemin Canavarlığı
Beni en çok irkerten sahnelerden biri, dışarıdaki halkın bu idamı bir "festival", bir "eğlence" gibi beklemesi oldu. Mahkûm hücresinde korkudan titrerken, dışarıda insanların bilet kapmaya çalışması, meydanlarda toplanması adaletten ziyade toplumsal bir histeriyi gösteriyor. Gardiyanların, din görevlilerinin ve yargıçların bu durumu tamamen sıradan bir "bürokratik iş" olarak görmesi ise insanın kanını donduruyor.
4. O Son Ağlama
Reklam
“Benim için kitaplar, insanlardan çok daha değerliler.”
' Hayatlarımızı bazen yakaladığımız fırsatlar belirler. Bazen de kaçırdığımız.''
Seni, sana aşık olmayacak kadar iyi tanıyorum.
Reklam