... çocukluk yıllarımın çoğunu bocalayarak, kendime şimdilik vekalet ettiğim duygusuyla geçirdim; kendimin yalnızca bir vekiliydim, gerçek benliğim bir başka yerde yaşıyor, bir gün bu daha sönük, daha kof benlikle birleşmeyi bekliyordu sanki.
... öfkesinin Tanrı vergisi mi yok sonradan edinilmiş bir şey mi olduğunu bir türlü anlayamadım - ne de olsa evliliği daha bir yılını doldurmadan kocasını kaybetmiş, tek başına büyütmesi gereken bir erkek çocukla kalakalmış bir kadından söz ediyoruz-.