''Kestim kara saçlarımı n'olacak şimdi
Bir şeycik olmadı -Deneyin lütfen-''
7 ya da 8 yaşındaydım. O zamanlar nedendir bilinmez bitlenme korkum hat safhadaydı. Aslında nedeni açıktı, gittiğim ilkokulda çocuklar bitlenirdi. Demek ki bite daha uygar bir çare bulunmamıştı :)) Kafalarına sürülmüş gazyağı bağlanmış eşarp ile okula gelirdi kız çocukları . Bitlenmekten korktuğum için kestirdim saçlarımı.
Lisenin en inek çocuklarından biriydim. Bir gün öğretmen , saçlarınız at kuyruğu bağlı olmayacak, dağınık asla olmayacak illa ki iki yanda örgü deyince isyandan kestirdim saçlarımı.
İlk aşık olduğum o insanla 5 yıla yakın sevgili olduk. İyiydi, güzeldi. Sonra o eğitim için başka bir ilde bulunan üniversiteye gitti ben de memkeketimdeki üniversiteye. Ara tatilinde yolda gelirken geçirdiği bir trafik kazası sonucu vefat edince üzüntüden kestirdim saçlarımı.
Polis okuluna eğitime gidince uzun saçlı bayan memur olmaz mevzuatlı saçma sapan bir düzen baskısından dolayı mecburiyetten kestirdim saçlarımı.
Evleneceğim , gelinlikte en uygun uzun topuz saç dediler en uyguna uyan sıradan olmayan anarşist ruhumun asiliğinden dolayı kestirdim saçlarımı.
Çeyrek asıl süren evliliğim benden genç uzun saçlı bir hatun sebebiyle sona erince şizofren duygularımdan dolayı öfkeden kestirdim saçlarımı.
40 lı yaşlara geldim artık saç bir kadının ziynetidir mantığına ulaşma aşamasındayken geçirdiğim rahatsızlık sonucu nasılsa dökülecek en iyisi kestireyim dedim ve sonrasında ağlamamak için kestirdim saçlarımı.
45 li yaşımda ruhu hayat dolu bir adama yorgun ruhumla eşlik etmemin mümkünsüzlüğünü anlayınca kendi imkansızlığımdan kestirdim saçlarımı.
Muhatabımız istediğimiz gibi olamayınca kendimiz de istemediğimiz bir hâl alır , sabah şen şakrak fön çektirmek için gittiğimiz