En ağır yorgunluk, bedenin değil; ruhun diz çökmesidir. İnsan artık ne kırgındır, ne de öfkeli... Sadece haklı çıkmaktan bile sıkıldığı o eşikte, koca bir 'neyse' ile her şeyi geride bırakmıştır. Bu bir yenilgi değil; artık değmediğini anlayan kalbin, kendi sessizliğine çekilmesidir