“İnsanın ölümü düşünürken bile canını acıtmayacak bir yöntem araması gerçekten ironik bir durumdu.”
Sayfa 57 - ElmaYayınevi
Reklam
“Tohum olmanın kaderiydi karanlık büyüyebilmek için gömülmek gerekiyordu.”
Sayfa 55 - ElmaYayınevi
Puan vermedi·390 syf.·
2021 51. kitabı
“İnsan bir eşyasını kaybettiğinde en son bıraktığı yeri hatırlamaya çalışır ama iç sesini kaybettiğinde nerede arayabilirsin ki? Hayatın en çetrefilli meselesi, çözülmesi en zor sırrı, gerçekte kim olduğumuzdur.”
Ben bu alıntıyı yazayım siz geri kalanı anlarsınız zaten.
Bir de şu ; İnsanın kendisiyle mesafesi, dünyanın geri kalanıyla arasındaki mesafeden daha büyükmüş.
Ama benim hala ağzımı ayırıp okuduğum ve takılıp kaldığım ise şuydu;
“Akşam yemekte ne var?”
Bu soru Hakan’ın “özür dilemek istiyorum ama gururum yüzünden doğrudan yapamadım, konuyu değiştirip sohbet edelim, kendimi affettireyim” demesinin başka bir yoluydu. :))
s.50
Başkarakterimiz Hakan olsa da Yıldız, Sonay ve Reha İleri ile ilerleyen romanımız her bölüm sonunda heyecan uyandırarak kendisini elimizden bırakmamızı sağlıyor. Olay örgüsü, geçmişe dönük bölümler, yazarın dili hepsi çok bağlayıcı. İç hesaplaşmaya götürüyor okurunu.
kitabındaki üslubun değişikliklerini farketmek hiç de zor değil.
Argo, günlük dil, cinsel temalar neredeyse hiç yoktu.Ayrıca birinci baskı olmasından kaynaklı olsa gerek baskı hataları da var. Ancak çok sürükleyici bir eser, tavsiyedir.
-
“Her mezarın içine cansız bedenin yanında sakladığı sırlar da gömülür..”
-
Sayfa 388 - DoğanKitap
Bazı anlarda hiçbir mekana sığamıyordu insan.
Sayfa 349 - DoğanKitap