“Yalnız hüznü vardır, kalbi olanın.”
İlk kez Tarık Tufan'ın bir kitabını okudum. Amacım yazarın bir kitabını okumaktı. Kitaba dair hiçbir fikrim yoktu, bu kitabı seçme nedenim ise "Tarık Tufan yaralarımıza dokunmaya devam ediyor" cümlesi idi. Kısa kısa denemelerden oluşan bir kitap.insanın geçmişini mevcut düzene rağmen kendi dünyasına ayna tutmasına, yaşadıklarını, bildiklerini görmezden geldiklerini yahut görüp söyleyemediklerini dile getirmeye yardımcı olmuştur bence.
Hele ki 3 numaralı saçar kısmı...ve
“Yalnız hüznü vardır, kalbi olanın” bölümünü 4 defa okuduğumu söylememe gerek var mı bilemiyorum!
Sorun şu ki tanrım; gömleğim bir kavgada önden yırtıldı ve ben kimselere anlatamıyorum.
Siz yine yoksunuz!
Aşklarım, utangaç kadınlarım.
Söyleyemediklerim, her gece yarısı gözlerimden düşürdüklerim
Odamın duvarlarına çarpan günahlarım.
Siz yine yoktunuz!!
Tanrım biliyorum senden çok şey istiyorum.
Ve biliyorsun ki artık bir başkası yok.
Ve biliyorsun ki kalbim yarılacak.
Biliyorsunki geceler uzamaya başladı.
Biliyorsun ki,
“Yalnız hüznü vardır, kalbi olanın.”
Siz yine yoksunuz!
Aşklarım, utangaç kadınlarım.
Söyleyemediklerim, her gece yarısı gözlerimden düşürdüklerim
Odamın duvarlarına çarpan günahlarım.
Siz yine yoktunuz!!