Mustafa Karadağ
@Mustafa1230
19 Şubat 1996
13 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Sessizliğin sesi yıktı bütün umutlarımı
Gözlerim saklayamazdı artık yaşlarını
Yazın ortasında titreyen ellerim
Aklımda tek soru,nerde son nefesim
Yorgun düşmüştü bedenimin her zerresi
Akrebin yanında yelkovan onu kovalayan saniyesi
Zamanım mı tükendi? Yok hiç birşeyin garantisi
Gözlerim bir umut bekledi belki de bu tüketti beni
Yürüdüğüm bu yollar artık karanlık
Karanlığın ardında varmı aydınlık?
Cevapsız sorularımın ardı gizli karmaşıklık
Belki de cevap belli; yalnız kalmışlık
Reklam
Aklını kaybetti akılsızlıktan insanoğlu
Farkında değil artık ne yanlış ne doğru
Hepsi aynı yolun yolcusu
bunlar ne ilk oldu nede sonuncu
Reklam