Sonra, ne bileyim işte albayım, karınca gibi, insan da öteberi taşımasını seviyor yuvasına.
Söyle evlâdım, diye teselli ederdi annem beni. Söyle de içine hicran olmasın. Hicran oldu anne.
Belki yarın sabah soğukta uyanmanın bir anlamı olur, sana çay pişirmek gibi.
