Mustafa yıldız
@Mustafa78
İnsanlar arasında, insanladan bir insan ol...
Şu anda okuduğu kitaplar
Safahat sadece yazıldığı güne bakmıyor. Sanki "doğrudan doğruya Kur'an'dan alarak ihamı" derken kendisi de ilhamını almış..almış ki zaman geçiyor şiirleri daha bir anlam kazanıyor. Aslında İslam dünyasının acı halinin değişmediğini de görmekteyiz. Coğrafyaları değişiyor belki ama sorunları değişmiyor. Safahat aslında bir şiir kitabından öte bir yol haritası, bir hali değerlendirme, bir toplum kritiği, bir Hakkı haykırış, dertli bir insanın çığlığı, bir dava adamının mücadelesi, bir müslümanın sade yaşantısı, imanlı bir insanın dünyaya meydan okuyan sesidir... Ruhu şad olsun...
Reklam
Umar mıydın?Şiir
UMAR MIYDIN?
Görünmez âşinâ bir çehre olsun rehgüzârında;
Ne gurbettir çöken İslâm'a İslâm'ın diyârında?
Umar mıydın ki: ma'betler, ibâdetler yetîm olsun?
Ezanlar arkasından ağlasın bir nesl-i me’yûsun?
Umar mıydın: cemâat bekleyip durdukça minberler,
Dikilmiş dört direk görsün, serilmiş bir yığın mermer?
Umar mıydın: tavanlar yerde yatsın rahneden bîtâp?
Eşiklerden yosun bitsin, örümcek bağlasın mihrâp?
Umar mıydın: o, taş taş devrilen, bünyân-ı mersûsun,
Şu vîran kubbelerden böyle son feryâdı dem tutsun?
İşit: on dört asırlık bir cihânın inhidâmından,
Kopan ra'din, ufuklar inliyor, hâlâ devâmından!
Civârın, manzarın, cevvin, muhîtin, her yerin mâtem;
Kulak ver: Çarpıyor bir mâtemin kalbinde bin âlem!
Ne hüsrandır ki: doldursun bugün tevhîdin enkâzı,
O, hâkinden nebîler fışkıran, iklîm-i feyyâzı!
Gezerken tavr-ı istîla alıp meydanda bin münker,
Şu milyonlarca îman "nehye kalkışsam" demez, ürker!
Ömürlerdir bir alçak zulme miskin inkıyâdından,
Silinmiş emr-i bil'ma'rûfun artık ismi yâdından.
Hayâ sıyrılmış, inmiş: Öyle yüzsüzlük ki her yerde..
Ne çirkin yüzler örtermiş meğer bir incecik perde!
Vefâ yok, ahde hürmet hiç, emânet lâfz-ı bî-medlûl;
Yalan râic, hıyânet mültezem her yerde, hak meçhûl.
Yürekler merhametsiz, duygular süflî, emeller hâr;
Nazarlardan taşan manâ ibâdullâhı istihkâr.
Toplum...
Göz görmesi gerekeni görmüyor,
Kulak duyması gerekeni duymuyor,
Dil hakikati söylemekten aciz,
Hisler çıkarlar üzerine meyyal,
İradeler menfaatler karşısında aciz,
Düşünceler pırangalı,
.......