Mustafa Bey
@Mustafabey34
“Çok bekleyeceğimi biliyorum ama geleceksin.”
Psikolojik Danışman
Ankara
1993
96 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Aslında fazla yazacak bir şey yok. Kitap Ege'de kaybolup giden mültecilerin hayatlarına dikkat çekiyor. Olay örgüsü en baştan sona kadar bu olayı ele alıyor. Kurgu çok geri planda kalmış. Sanki bir röportaj havası sezdim ben kitapta.
Reklam
Kitabın okurken gerçekten yorulduğumu hissettim. Koca bir hayat daha yaşadım gerçekten. Ülkenin son 50 yılın özetini yapmış kitapta. Bizim içimizden her gün haberlerde gördüğümüz bir çoğunu yaşadığımız memleket manzarasını bir kez daha bu kitapta yaşadım. Yani kısaca yorğunluğuma değdi.
Her kitabın ilk bölümleri romana bir giriş ön hazırlıktır ya hani, kendinizi hikayeye veremezsiniz. Bu kitapta hiç öyle olmadı. Daha ilk sayfadan kitaba kurguya hakimmişsiniz gibi bir sürükleyici dille sizi kendine çekiyor. Çok hoşuma gitti.
Aslında bilindik bir kurgu insanı yormayan sade bir dil ve anlatım. İlk yüz sayfa oldukça öngörülebilir ve hızlı akıyor. Son bölümlere doğru anlatılan hikayenin duygusunu hissediyor insan. Bazı yerlerde kurgunun tam oturmadığını hisediyorsunuz. Hayatın içinden bir kitap gibi değilde planlanmış bir kitap olduğu hissi her şeye rağmen daha güçlü. Yani yazarın hikayeyi bitirmek için acelesi var sanki.
Nedense kitapları okuduktan hemen sonra fikirlerimi paylaşmak daha anlamlı ve bir o kadar yorucu geliyor. Ülkenin üzerine yapışmış sanki hep kendini tekrar eden bir sürgün hayatını anlatıyor.
Bir arada yaşamayı hala öğrenemeyen bizler...
İnsan hayatının kendi ülkesinde ki değersizliği! Ne kadar yakın ve ne kadar bugünü anlatıyor oysa dimi.
Reklam