“İçimde, filizlenip açmaya hevesli ve bi anda boynunu büküp kurumaya meyilli bi çiçek yaşar. Ben, çiçeği büyütmekten yana olmalıyım. o çiçeği görüp, besleyip, açması için elimden geleni yapmalıyım. kalbimin güzelliği görür hale gelmesi için, içinde çiçeklerin büyümesi için, kendi letafetine erişmesi için elimden geleni yapmalıyım. çiçeklere, ihtiyacı olan suyu vermeliyim. ve içimde sürekli deveran eden kelimeleri iyileştirmeliyim. iyileştirmeliyim kelimelerin hepsini.”
"İçim içime sığmıyor... Oraya varabilecek miyim bilmiyorum ama çok heyecanlıyım. Sana gelirken yüreğim sanki yerinden çıkacakmış gibi oluyor. Ben sana vurgunum! Sana seni nasıl sevdiğimi, yüreğimin senin vuslatınla nasıl yandığını anlatacağım. Sana geleceğim ve sende kalacağım."
3.2.1…
Rabbim, ben sana ettiğim dualarda hiç eli boş dönmedim. Kimi zaman istediğimi verdin, kimi zaman sabretmeyi öğrettin. Ben bir kapının kapandığını sanırken sen benim için daha hayırlı kapılar açtın. Gecenin en sessiz vaktinde dökülen gözyaşlarımı da bildin, içime attığım sözleri de duydun. Ne zaman çaresiz kalsam bir çıkış yolu gösterdin, ne zaman yorulsam gönlüme ferahlık verdin. Bazen beklettin ama asla unutmadın, bazen geciktirdin ama en güzel vakitte nasip ettin. Bugün dönüp geriye baktığımda anlıyorum ki, kabul olmadı sandığım nice duam aslında beni korumak için ertelenmiş. Bu yüzden ne kadar zor olursa olsun umudumu kaybetmiyorum. Kalbimde taşıdığım her duayı sana emanet ediyor, hayrını senden bekliyorum. Sen yeter ki beni rahmetinden mahrum bırakma, gerisini gönlüm huzurla bekler.