Vefasızlıklar vurdu beni batan güneşimin şafağı sen ol.
Bir daha sormasın baharlarımız.
Sevdamı gönlüne denk gördüysen sonsuzluk yurdunun yolculuğuna kadar ellerimi hiç bırakma desem mahşere kadar beni kalbinde taşır mısın?
Adandığımızı sandığımız sevdalarımızla birlikte kazandığımız günah ve sevaplarımızla soyunuyoruz topraktan ödünç aldığımız elbiselerimizi.
Nihayetinde Allah'a ısmarlamaktan ibarettir Ömür dediğin.
Tutsaklıkları onay vermemeli yürek dediğin.
Meğer kurtuluşların reçetesi insanın kendinde saklıymış.
Savunmaz bir kale olmamalıymış Yürek dediğin ve zorbalıklara karşı koymayı bilmeliymiş haksızlığa uğrayanlar.
Kalbimdeki güneşi geceleştiren Kabusları kovdum Ay ve Yıldızlar Yakup'tan gerdanlıklarını örüyor umutlarıma.
Meğer en koyu kuşatmalarda saklıymış Umut dediğin.