Emine
@Mutluc
Kitap okumak, şiir yazmak, resim yapmak, ... Sadece boşluğa bakmak, anlamsızca,bomboş... Kendini bu güzelliklerden yoksun bırakmak,... Yalnızlığa ve karanlığa bürünüp dipsiz bir kuyuya düşmek....
Tanrı bilir; benim umurumda değil; ben ölümün eşiğindeyim, bundan sonrası benden çok başkasını ilgilendirir. Onun için, kalemi elimden bırakıp itirafımı mühürlerken , bahtsız Henry Jekyll'ın hayatına son veriyorum.
Reklam
Gerçek dostluklar içten gelen güçlü bağla bağlıdır birbirine. Yılların verdiği birliktelik ve paylaşımlar bu bağların kopmasına izin vermez. Ama insan oğlu; içindeki sonu gelmez hırs ve doyumsuzluk yüzünden bazı değerlerin avucunun içinden akıp gitmesine izin verip öylece durup izliyor. İçinde yaşadığımız hayat şartları, kahramanlarımızın yaşadığı dönemler ,bulundukları mevkiler bu bağları biraz sarsarak incelmesine neden oluyor. İçindeki hırsa yenik düşen kahramanımız sahip olduğu yeteneğini yanlış kullanımda bulunarak kendine ve arkadaşlarına zarar veriyor. Bir insanın, hakkı olmadığı halde bir başkasının hayatını elinden alıyor. Kendine ve insanlara yarar sağlayabileceği imkanları kötüye kullanarak güzel giden akışı bozuyor. Sözün kısası hırs, önüne geçilemeyen iştekler, sahip çıkılmayan değerleri yok ediyor. Kitabın okunmasını tavsiye ederim. Ama yorumlayarak , inceleyerek okunduğu zaman olayları kahramanlarla beraber yaşıyorsun. İyi okumalar.
Dr. Jekyll ile Bay HydeRobert Louis Stevenson · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202427,1bin okunma
Bu kuramımı uygulamaya geçirmekte çok duraksadım. Hayatımı tehlikeye attığımı iyi biliyordum; çünkü kimliğimizin can evini bu kadar güçlü bir biçimde denetimi altına alıp sarsabilen bir ilaç, en küçük bir doz aşımı ya da en ufak bir vakitsiz kullanım durumunda, değiştirmesini beklediğim o ruh sığınağını tümden yerle bir edebilirdi.
O zaman bunu onun özel durumundan kaynaklanan , kişisel bir nefrete bağlamış, belirtilerin bu kadar belirgin olmasına şaşırmakla kalmıştım; ama o zamandan bu yana , bunun nedeninin insan doğasının çok daha derinlerinde yattığı ve nefretten daha derin bir dayanağı olması gerektiği kanısına vardığımı söyleyebilirim.
Üstelik, aklından geçen düşünceler de en ruh karartıcı renklere bürünmüştü; arabada kendisine eşlik eden bir göz attığında, kanunun ve kanun adamlarının her gün yaşadığı, hatta bazen en dürüst insanlara bile uzanabilen dehşetin biraz olsun ayırdına vardı.
Reklam