Mürüvet
@Muvos
66 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitaptan daha derin daha haklı çok az şey okudum. Suç ve cezaya dair olan kısımdan bir bölüm paylaşacağım aşağıda, spoiler.
"Kötülük yapan birinden, sizlerden biri değil de, size yabancı biriymiş, dünyanıza giren davetsiz bir misafirmiş gibi söz ettiğinizi sık sık duydum.
Fakat ben derim ki, evliyalar ve adil kişiler nasıl her birinizin içindeki en yüksekten daha yukarı çıkamazlarsa, kötüler ve zayıflar da, yine sizlerin içindeki o en alçak noktadan daha aşağıya inemezler.
Nasıl tek bir yaprak bile sararmazsa bütün ağacın sessiz bilgisi olmadan, kusur işleyen de hepinizin gizli iradesi dışında kusur işleyemez.
Hep birlikte bir tören alayı gibi yürürsünüz tanrı-özünüze doğru. Yol da sizsiniz yolcu da. Aranızdan biri düştüğünde, arkasındakiler için düşmüştür, taşa takılıp tökezlenmeye karşı bir uyarı…
Evet, hem de önündekiler için düşmüştür, ayaklarına daha tez ve sağlam oldukları halde, ayağa takılacak taşı kaldırmayanlar için.
Bir de, sözlerim ağır bir yük gibi çökse de yüreğinize, şunu söyleyeceğim: Öldürülenin hiç sorumluluğu yok değildir öldürülmesinde, soyulanın hiç suçu yok değildir soyulmasında.
Dürüst ve adil olan azade değildir kötünün ettiklerinden. Pirüpak olana bulaşmamış değildir mücrimin pisliği. Evet, suçlu mağdurun kurbanıdır çoğunlukla.
Daha da büyük bir çoğunlukla, suçtan ve suçlanmadan azade olanların yükünü taşır mahkûmlar. Haklıyı haksızdan ve iyiyi kötüden ayıramazsınız…
Çünkü birlikte dururlar güneşin altında, birlikte dokunan siyah ve beyaz iplikler gibi.
Koptuğunda siyah iplik, dokuyucu tümünü elden geçirir kumaşın ve tezgâhı da gözden geçirir hatta.
Eğer varsa aranızda sadakatsiz kadını yargılayacak olan, kocasının yüreğini de tartsın terazide ve ruhunu ölçülerle vursun ölçüye. İnciteni kınayacak olan varsa, incinenin de ruhuna baksın.
Eğer
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Bir kitap içinizdeki donmuş değerleri parçalayacak bir balta olmalıdır. İnsanı ısıran ve sokan kitaplar okumalıyız. Okuduğumuz kitap bir yumruk indirerek bizi uyandırmıyorsa ne işe yarar? " demişti Franz Kafka
Livanelinin bu kitabı insana kocaman bir yumruk indiriyor. Mayayla birlikte bir varoluş sancısı çekerken buldum kendimi. Devletlerin kocaman filler biz sıradan "insan"ların, fillerin çiğnediği çimler olduğu, o savaşlarda her milletten dinden insanın ne acılar çektiğini içimde hissettim. Livaneli de tam olarak bunu istemiş olmalı. Max ve Nadia'nın hikayesinde kendimi ağlarken buldum -ki en azından gözleri dolmadan, canı acımadan o satırları okuyacak yok sanırım- ve bi süre soluklanmak için ara verdim.
Ne acı ki hala böyle hikayelerin yaşanıyor olduğu bir devirde hayat mücadelesi içinde sürükleniyor olmak..
Muhteşem bir kitaptı. Livaneliye saygılarımla..ï
